Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΓΕΛΩΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ

 

 

Το γέλιο ενεργοποιεί το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, προκαλώντας την έκκριση ντοπαμίνης. Αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα ευφορίας που ο εγκέφαλος επιδιώκει να διατηρήσει, καθιστώντας τον λιγότερο πρόθυμο να διακόψει την εμπειρία με «δυσάρεστες» ή επικριτικές σκέψεις. Με αυτόν τον τρόπο, το «θύμα» χαμηλώνει τις νοητές του άμυνες απέναντι μου.

Παράλληλα, οι ενδορφίνες που απελευθερώνονται δρουν ως φυσικά ηρεμιστικά, μειώνοντας τα επίπεδα της κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες). Όταν το στρες υποχωρεί, το ένστικτο επιβίωσης —που αναζητά απειλές ή ψέματα— απενεργοποιείται, καθώς ο εγκέφαλος λαμβάνει το σήμα ότι βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον. Έτσι, με μερικές απλές, αστείες ατάκες, μπορω  να «υπνωτίσω» τον εσωτερικό πολεμιστή, τον κυνηγό και τον επικριτή του συνομιλητή μου.

Ο προμετωπιαίος φλοιός είναι υπεύθυνος για τις εκτελεστικές λειτουργίες, τον έλεγχο των παρορμήσεων και την κριτική ανάλυση. Η έντονη συναισθηματική διέγερση από το γέλιο «δεσμεύει» τους πόρους του εγκεφάλου, αφήνοντας ελάχιστη επεξεργαστική ισχύ για την αμφισβήτηση των λεγομένων του πομπού. Με απλά λόγια, προκαλώντας γέλιο, μπορώ να «φυτέψω» ιδέες την ώρα που η λογική του άλλου είναι απασχολημένη.

Πολλές διαφημιστικές καμπάνιες χρησιμοποιούν το χιούμορ ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο: για να συνδέσουν ένα προϊόν με την απόλαυση της ντοπαμίνης. Έτσι, ο καταναλωτής παρακάμπτει την ορθολογική ανάλυση του κόστους ή της πραγματικής του ανάγκης, αγνοώντας το τίμημα της ιδέας που του «πουλάω».

 

«Οι ομιλητές ξεκινούν συχνά με ένα αστείο για να «σπάσουν τον πάγο» (ice-breaking), στοχεύοντας στο να χαλαρώσουν τον προμετωπιαίο φλοιό του κοινού και να αυξήσουν τη δεκτικότητα στα επιχειρήματα που θα ακολουθήσουν. Ψυχολόγοι και νευροεπιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι το γέλιο δεν είναι απλώς μια συναισθηματική αντίδραση, αλλά ένας ισχυρός βιολογικός μηχανισμός που αναδιαμορφώνει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Ουσιαστικά, ελέγχο το τι και το πότε γελάει κάποιος, ελέγχω μέρος της εγκεφαλικής του λειτουργίας.

 

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το γέλιο λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης. Όταν το σώμα βρίσκεται σε ένταση, ο εγκέφαλος αναζητά απειλές. Το γέλιο στέλνει ένα σήμα "λήξης συναγερμού", αναγκάζοντας τον άλλον να παραδοθεί νοητικά και να καταθέσει τα όπλα σε μένα. Η άμεση μείωση της κορτιζόλης και η απελευθέρωση ενδορφινών "μαλακώνουν" την κριτική στάση, καθώς το σύστημα επιβίωσης παύει να βρίσκεται σε εγρήγορση.

 

Μόλις επέλθει η εκτόνωση, το μεταιχμιακό σύστημα και το σύστημα ανταμοιβής (ντοπαμίνη) παίρνουν τα ηνία. Η ευφορία επισκιάζει την αναλυτική σκέψη, κάνοντάς  λιγότερο επικριτικούς απέναντι σε μένα. Λόγω των κατοπτρικών νευρώνων, το γέλιο μεταδίδεται ακαριαία, δημιουργώντας μια κοινή συναισθηματική κατάσταση. Με ένα αστείο, λοιπόν, μπορώ να ορίσω την πραγματικότητα που αντιλαμβάνεσαι. Διάβολε, ποιος είπε ότι η σάτιρα δεν είναι υπέρ-όπλο;»

 

«Όταν ως πομπός  προκαλώ γέλιο, τείνουν να μου αποδώσουν θετικά χαρακτηριστικά, όπως ειλικρίνεια και ευφυΐα, χωρίς να εξετάζουν κριτικά τα λεγόμενά μου. Έρευνες με PET scans έχουν δείξει ότι το κοινωνικό γέλιο προκαλεί μαζική απελευθέρωση ενδορφινών στον εγκέφαλο. Αυτές οι ουσίες δρουν ως φυσικά παυσίπονα και αγχολυτικά, «ναρκώνοντας» την αίσθηση κινδύνου ή την αντίληψη μιας κοινωνικής απειλής.

 

Στα χέρια ενός επιδέξιου χειριστή, το γέλιο μετατρέπεται σε ένα είδος «ναρκωτικού». Ποιος είπε ότι οι γελωτοποιοί στις βασιλικές αυλές δεν είχαν τη δύναμη να επηρεάζουν τους μονάρχες; Η επιλογή της εικόνας δεν είναι τυχαία. Ο Robert Provine υποστήριξε ότι το γέλιο είναι ένας «μεταδοτικός» μηχανισμός συμπεριφοράς. Είναι 30 φορές πιο πιθανό να γελάσουμε με άλλους παρά μόνοι μας, γεγονός που υποδηλώνει ότι το γέλιο λειτουργεί ως κοινωνικό σήμα αποδοχής, παρακάμπτοντας τη λεκτική επικοινωνία και τις λογικές επιφυλάξεις.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: αν κάνω μια κοινωνία να γελάει, έχω βρει τον τρόπο να την ελέγχω.

Η επιστήμη το επιβεβαιώνει: η προδιάθεση κάποιου να γελάει εύκολα συνδέεται με το γονίδιο 5-HTTLPR, το οποίο ρυθμίζει τη μεταφορά της σεροτονίνης. Άτομα με τη «σύντομη» εκδοχή αυτού του γονιδίου εμφανίζουν εντονότερες αντιδράσεις στο χιούμορ και γελούν πιο συχνά. Οι γενετιστές επισημαίνουν ότι αυτό το γονίδιο  σας  κάνει απλώς «πιο χαρούμενους», αλλά αυξάνει τη γενική συναισθηματική μας ευαισθησία. Παράλληλα, παραλλαγές στο γονίδιο του υποδοχέα ντοπαμίνης D2 (DRD2) επηρεάζουν το πόσο έντονα νιώθουμε την ανταμοιβή από το γέλιο.

Στην ουσία, η ανάγκη για ανταπόδοση που νιώθουν μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Αυτές οι γενετικές διαφορές εξηγούν γιατί ορισμένοι άνθρωποι αναζητούν εντονότερα το χιούμορ και την κοινωνική αλληλεπίδραση ως πηγή ευφορίας, παραμένοντας όμως πιο ευάλωτοι στην επιρροή εκείνου που τους την προσφέρει.»

ΥΓ.Τι μου πέρασε από το μυαλό ?Μα  κάποιους τσαντιρολόγους! 

 

 Υποσημείωση.

1. Παροπλισμός του «Φρουρού»: Ο προμετωπιαίος φλοιός (η λογική μας) κάνει διάλειμμα. Αν γελάς με κάποιον, είναι βιολογικά δύσκολο να τον θεωρήσεις ταυτόχρονα απειλή.
2. Συναισθηματική Άγκυρα: Η ντοπαμίνη συνδέει το άτομο που προκαλεί το γέλιο με την ευχαρίστηση. Έτσι, το «θύμα» γίνεται πιο δεκτικό σε προτάσεις, αφού ο εγκέφαλος θέλει να παρατείνει αυτή την ευχάριστη κατάσταση.
3. Μείωση Κριτικής Σκέψης: Το χιούμορ δημιουργεί μια «γνωστική υπερφόρτωση». Ο εγκέφαλος εστιάζει στο αστείο και δεν έχει την απαραίτητη ενέργεια να αναζητήσει κρυφά κίνητρα ή λογικά κενά.

Είναι η ίδια στρατηγική που χρησιμοποιούν οι κορυφαίοι πωλητές, οι πολιτικοί, αλλά και οι διαφημιστές για να περάσουν μηνύματα «κάτω από το ραντάρ».

η σάτιρα και το χιούμορ δεν είναι απλώς «διασκέδαση», είναι ένα

ψυχολογικό bypass.

• Αφοπλίζεις το κοινό μέσω της βιολογίας (ενδορφίνες).
• Ελέγχεις το πλαίσιο (framing), ορίζοντας εσύ τι είναι γελοίο και τι αποδεκτό.
• Μετατρέπεις τον εγκέφαλο από «αμυντικό οχυρό» σε «ανοιχτό δέκτη».

Η σάτιρα είναι όντως υπέρ-όπλο γιατί μπορεί να γκρεμίσει το κύρος του αντιπάλου ή να επιβάλει μια νέα πραγματικότητα χωρίς καν να ανοίξει διάλογο.Στην ιστορία, οι γελωτοποιοί των βασιλιάδων ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να πουν την αλήθεια χωρίς να αποκεφαλιστούν, ακριβώς επειδή τη «νάρκωναν» με το χιούμορ.Αν ένας πληθυσμός έχει τη «σύντομη» εκδοχή του γονιδίου, είναι πιο επιρρεπής στο συναισθηματικό feedback. Ένας ηγέτης που χρησιμοποιεί το χιούμορ μπορεί να «ελέγξει» τις μάζες μετατρέποντας την κοινωνική αλληλεπίδραση σε μια συλλογική δόση ντοπαμίνης (μέσω του DRD2).

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

 

Τεχνητή Νοημοσύνη (AI): Η AI επιτρέπει τη δημιουργία εξαιρετικά πειστικού περιεχομένου, από κείμενα έως Deepfakes (παραποίηση εικόνας και φωνής), καθιστώντας δύσκολο για τον χρήστη να διακρίνει την πραγματικότητα από το ψέμα. Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούν αλγορίθμους που ευνοούν τη δημιουργία «θαλάμων αντήχησης» (echo chambers), ενισχύοντας υφιστάμενες πεποιθήσεις και διευκολύνοντας τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Η χρήση αυτοματοποιημένων λογαριασμών (bots) είναι συχνή για την τεχνητή διόγκωση συγκεκριμένων αφηγημάτων. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι ένα σημαντικό ποσοστό αναρτήσεων που αρνούνται την κλιματική αλλαγή προέρχεται από bots.Εναι σημαντικό να πούμε ότι πρεπεί ναα ύπαρξη ελενχος Οι εκστρατείες επιρροής από εθνικά κράτη ή άλλους δρώντες στοχεύουν στην υπονόμευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και την επιστήμη. Η τεχνολογία διευκολύνει την ταχύτατη διασπορά ψευδών ειδήσεων, οι οποίες συχνά παρουσιάζονται ως αληθινές για να εξυπηρετήσουν πολιτικούς ή οικονομικούς σκοπούς. Παράλληλα με την προπαγάνδα, η τεχνολογία χρησιμοποιείται από αυταρχικά καθεστώτα για τον έλεγχο της πληροφορίας και τη φίμωση αντίθετων φωνών στο διαδίκτυο. Στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, κυκλοφόρησε ένα ψηφιακά κατασκευασμένο βίντεο (deepfake) που έδειχνε τον πρόεδρο Ζελένσκι να καλεί τους στρατιώτες του να παραδοθούν. Αν και η ποιότητα δεν ήταν τέλεια, ο στόχος ήταν να προκληθεί στιγμιαία σύγχυση και πτώση του ηθικού. Κατά τη διάρκεια εκλογικών αναμετρήσεων (όπως στις ΗΠΑ το 2016 ή το 2020), χιλιάδες αυτοματοποιημένοι λογαριασμοί (bots) άρχισαν να αναπαράγουν ταυτόχρονα το ίδιο hashtag. Αυτό δίνει την ψευδή εντύπωση ότι υπάρχει ένα «κύμα λαϊκής υποστήριξης» για μια ιδέα, ενώ στην πραγματικότητα είναι έργο ενός αλγορίθμου.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΒΗΜΑ365 ΜΕ ΥΠΕΡΝΟΥΣ THINK TANK

 

Το στρατηγικό μας κανάλι ΥΠΕΡΝΟΥΣ THINK TANK εγκαινιάζει τη συνεργασία του με την εφημερίδα Vima365. Στόχος αυτής της σύμπραξης είναι η μεταλαμπάδευση των εξειδικευμένων γνώσεων του Γρηγόρη Τσουκαλά στο διεθνές κοινό της εφημερίδας.Μέσα από τη νέα μας στήλη, θα αναλύονται σε βάθος θέματα που αφορούν:Την κρατική και εταιρική προπαγάνδα.Τις ψυχολογικές επιχειρήσεις (PsyOps) σε περιβάλλον πολέμου.Την πολιτική και βιομηχανική κατασκοπεία.Ευχαριστούμε θερμά το κοινό μας που, από το πρώτο κιόλας βίντεο, αγκάλιασε αυτή την προσπάθεια με τόσο μεγάλη ανταπόκριση!»Η συνεργασία τουΥΠΕΡΝΟΥΣ THINK TANK με το Βήμα365 δημιουργεί μια ισχυρή πλατφόρμα για την ανάλυση εξειδικευμένων θεμάτων, όπως οι ψυχολογικές επιχειρήσεις (PsyOps) και η βιομηχανική κατασκοπεία, που σπάνια αναλύονται σε βάθος στα παραδοσιακά μέσα.Η εμπειρία του Γρηγόρη Τσουκαλά στην αποδόμηση των μηχανισμών προπαγάνδας φαίνεται να βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε ένα διεθνές κοινό που αναζητά απαντήσεις πέρα από την επιφάνεια της επικαιρότητας. Η άμεση ανταπόκριση του κόσμου από το πρώτο κιόλας βίντεο επιβεβαιώνει την ανάγκη για τέτοιου είδους "στρατηγική εκπαίδευση".

 

ΔΕΊΤΕ ΈΔΩ 

ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ.

 

 

 

«Το δόγμα αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα όπλο, αλλά έναν μηχανισμό Εγγυημένης Αμοιβαίας Καταστροφής (MAD). Είναι σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι, ακόμη και αν η ρωσική ηγεσία (Κρεμλίνο) και το στρατιωτικό επιτελείο εξουδετερωθούν πλήρως από ένα αιφνιδιαστικό πρώτο πλήγμα ("αποκεφαλιστικό χτύπημα"), η Ρωσία θα διατηρήσει την ικανότητα εξαπόλυσης των πυρηνικών της αντιποίνων.

 

Αν οι αισθητήρες του συστήματος ανιχνεύσουν πυρηνικές εκρήξεις στο ρωσικό έδαφος (μέσω σεισμικής δραστηριότητας, επιπέδων ραδιενέργειας και ατμοσφαιρικής πίεσης) και ταυτόχρονα διαπιστωθεί απώλεια επικοινωνίας με την ηγεσία, το σύστημα Perimeter ενεργοποιείται αυτόματα. Στόχος του είναι να εγγυηθεί ότι ο εισβολέας (π.χ. ΗΠΑ/ΝΑΤΟ) θα υποστεί την ίδια ολοκληρωτική καταστροφή, αποτρέποντας έτσι κάθε σκέψη για προληπτικό πλήγμα.

Το δόγμα Perimeter αποσκοπεί στην ψυχολογική αποτροπή. Λειτουργεί ως ένας μηχανισμός που, "αν δεν τον πατήσει κανείς, πατιέται μόνος του", διασφαλίζοντας τη ρωσική απάντηση ακόμη και αν δεν υπάρχει επιζών για να δώσει τη σχετική διαταγή.

Η δημιουργία του δεν υπήρξε προϊόν ενός μεμονωμένου εγκεφάλου, αλλά αποτέλεσμα της συλλογικής στρατηγικής των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων και της επιστημονικής κοινότητας της ΕΣΣΔ κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Κομβική προσωπικότητα υπήρξε ο Βαλέρι Γιαρίνιτς (Valery Yarynich), συνταγματάρχης των Σοβιετικών Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων και ένας από τους βασικούς σχεδιαστές του, ο οποίος αποκάλυψε την ύπαρξη του συστήματος στη Δύση μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.»

  Ο Valery Yarynich, τον οποίο αναφέρατε, εξήγησε ότι το σύστημα σχεδιάστηκε όχι για να είναι «φιλοπόλεμο», αλλά για να αποτρέπει την πρόωρη λήψη αποφάσεων από την ηγεσία σε κατάσταση πανικού, αφού γνώριζαν ότι η ανταπόδοση ήταν εγγυημένη τεχνολογικά

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Μ.Μ.Ε. ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Η βασική διαφορά μεταξύ ενημέρωσης και προπαγάνδας έγκειται στον σκοπό και τη μέθοδο: η ενημέρωση στοχεύει στην παροχή αντικειμενικών δεδομένων για την κατανόηση της πραγματικότητας, ενώ η προπαγάνδα αποτελεί μια οργανωμένη προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Μέθοδοι Προπαγάνδας & Παραπληροφόρησης

• Χρήση Ψευδών και Fake News: Επιστράτευση συκοφαντιών για τη δυσφήμηση αντιπάλων.
• Γκρίζα Προπαγάνδα: Έμμεση διάδοση μηνυμάτων μέσω τρίτων πηγών ή προσωπικοτήτων, ώστε να εμφανίζονται ως «ανεξάρτητες» απόψεις.
• Clickbait & Εντυπωσιοθηρία: Εξωφρενικοί τίτλοι που αποσκοπούν αποκλειστικά στην προσέλκυση κοινού (κλικ) και όχι στην ουσία της είδησης.

Κλασικά Παραδείγματα

1. Η Κατασκευή Απειλών (Ιράκ, 2003):
   • Το Γεγονός: Η κυβέρνηση των ΗΠΑ υποστήριξε ότι το Ιράκ κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής.
   • Η Μέθοδος: Διοχετεύτηκαν πληροφορίες στα διεθνή ΜΜΕ που παρουσιάζονταν ως «αδιαμφισβήτητα στοιχεία».
   • Το Αποτέλεσμα: Η κοινή γνώμη πείστηκε για την ανάγκη του πολέμου, όμως μετά την εισβολή αποδείχθηκε ότι τα όπλα αυτά δεν υπήρχαν. Εδώ, η ενημέρωση απέτυχε διότι τα ΜΜΕ δεν διασταύρωσαν τις πηγές της εξουσίας.
2. Μαύρη Προπαγάνδα (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος):
   Οι Βρετανοί λειτουργούσαν ραδιοφωνικούς σταθμούς (όπως ο Gustav Siegfried Eins) που προσποιούνταν ότι εξέπεμπαν από το εσωτερικό της Γερμανίας. Ο εκφωνητής υποδυόταν τον φανατικό Ναζί, ο οποίος όμως «αποκάλυπτε» τη διαφθορά άλλων υψηλόβαθμων αξιωματικών του Γ' Ράιχ για να κλονίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
3. Η Τέχνη της Φωτογραφίας (Σκηνοθεσία της Αλήθειας):
   Μια εφημερίδα μπορεί να επηρεάσει τη γνώμη του κοινού χωρίς να πει ούτε ένα ψέμα, μόνο με τη λήψη μιας φωτογραφίας:
   • Η Φιλοκυβερνητική οπτική: Ένα κοντινό πλάνο (zoom) σε ένα σημείο με κόσμο δημιουργεί την αίσθηση «λαοθάλασσας».
   • Η Αντιπολιτευτική οπτική: Μια ευρυγώνια λήψη (panoramic) που δείχνει τα άδεια σημεία της πλατείας παρουσιάζει τη συγκέντρωση ως αποτυχημένη.
4. Αναντιστοιχία Τίτλου και Περιεχομένου:
   • Τίτλος: «ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΕΙΝΑ – Σοκ στις αγορές».
   • Πραγματικότητα: Το άρθρο αναφέρει απλώς μια αύξηση 2% στην τιμή ενός συγκεκριμένου προϊόντος (π.χ. του καφέ).

Συμπέρασμα

Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ενημέρωσης και προπαγάνδας είναι συχνά λεπτή, αλλά η ειδοποιός διαφορά παραμένει ο σεβασμός στον δέκτη. Όπως έχει ειπωθεί εύστοχα: «Η προπαγάνδα τελειώνει εκεί που αρχίζει ο διάλογος και η κριτική».

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

ΤΕΧΝΙΚΗ ΛΕΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΤV KAI Ψ Ε Π

 

ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

 

 

Αυτές οι τεχνικές στοχεύουν στην απευθείας επαφή με τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων.Χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της αρμονίας και την αποφυγή συγκρούσεων, ειδικά σε περιβάλλοντα «υψηλού πλαισίου» Χρήση μη λεκτικών στοιχείων (τόνος φωνής, παύσεις, βλεμματική επαφή) για τη μεταφορά μηνυμάτων. Προσθήκη ουδέτερων ή θετικών στοιχείων πριν από τη μεταφορά δυσάρεστων ειδήσεων για την άμβλυνση των εντυπώσεων. Αποφυγή του "Όχι": Χρήση φράσεων όπως «έχετε σκεφτεί άλλες επιλογές;» αντί για άμεση απόρριψη μιας ιδέας. Χρήση μεσαζόντων (διανομέων, αντιπροσώπων) για την προσέγγιση ευρύτερου κοινού. Τοποθέτηση του brand σε σημείο όπου οι ενδιαφερόμενοι θα το ανακαλύψουν μόνοι τους. Παροχή αξίας και πληροφοριών στον καταναλωτή αντί για άμεση πίεση πώλησης. Επιλογή της οδού της ελάχιστης προσδοκίας για την επίτευξη του αντικειμενικού σκοπού με τις λιγότερες απώλειες. Αντί για το παραδοσιακό "cold calling", προτιμάται η προσέγγιση ατόμων που έχουν ήδη δείξει κάποιο ενδιαφέρον ή με τα οποία υπάρχει κοινή σύνδεση. να σας "ανακαλύψει" η εταιρεία-πελάτης μέσω της αξίας που προσφέρετε. Διοργάνωση ψηφιακών εκδηλώσεων που παρέχουν εκπαίδευση και λύσεις, επιτρέποντας τη συλλογή στοιχείων από ενδιαφερόμενους πελάτες. Διατήρηση της επαφής με υποψήφιους πελάτες μέσω αυτοματοποιημένων email και χρήσιμων πληροφοριών μέχρι να είναι έτοιμοι για αγορά. Εντοπίστε επιχειρήσεις που προσφέρουν συμπληρωματικά προϊόντα και δημιουργήστε συνεργασίες για cross-promotion. Μια ισχυρή αρχή στη δικτύωση είναι να είστε χρήσιμοι πριν ζητήσετε κάτι, προσφέροντας πληροφορίες, συστάσεις ή μια απλή πράξη ευγένειας. Χρησιμοποιήστε εξατομικευμένα βίντεο για να προσεγγίσετε στελέχη, δείχνοντας δέσμευση για πραγματική σύνδεση. Προσφέρετε εκπτώσεις ή δωρεάν πρόσβαση σε εργαλεία αν ο υποψήφιος πελάτης μοιραστεί το περιεχόμενό σας στα social media. 

 

 

 

ΥΓ.Το να στήσεις μια εταιρία –κολοσσό με τεχνικές Ψ.Ε.Π. ,Προπαγάνδας είναι για ανθρώπους γνώστες σαν ορισμένους από μας σαν το δεκάχρονο να παίζει με πλαστελίνη νηπιαγωγείου.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ