ΚΑΝΩΝΤΑΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΜΕΣΩ ΘΟΡΥΒΟΥ!

 

Η υπερπληροφόρηση (information overload) είναι η κατάσταση κατά την οποία ο όγκος των προσλαμβανόμενων πληροφοριών υπερβαίνει την ικανότητα του ατόμου να τις επεξεργαστεί, να τις ταξινομήσει και να τις αξιολογήσει. Αυτό οδηγεί συχνά σε πνευματική κόπωση, άγχος και δυσκολία στη λήψη αποφάσεων.

 

Αντί για την παραδοσιακή λογοκρισία, οι σύγχρονοι χειραγωγοί χρησιμοποιούν την τακτική "flood the zone": κατακλύζουν το περιβάλλον με έναν τεράστιο όγκο άσχετων, αντικρουόμενων ή παραπλανητικών πληροφοριών. Με αυτόν τον τρόπο, η πραγματικά σημαντική είδηση «θάβεται» μέσα σε έναν ωκεανό πληροφοριακού θορύβου, καθιστώντας τον εντοπισμό της σχεδόν αδύνατο για τον μέσο χρήστη.

 

Όταν ένας άνθρωπος δέχεται περισσότερα δεδομένα από όσα μπορεί να διαχειριστεί, ο εγκέφαλος «παγώνει». Αυτή η γνωστική κόπωση μειώνει την κριτική σκέψη, με αποτέλεσμα το άτομο να γίνεται πιο επιρρεπές σε έτοιμα αφηγήματα. Οι χειραγωγοί κατευθύνουν την προσοχή του κοινού σε δευτερεύοντα ή εντυπωσιοθηρικά θέματα (sensationalism) για να την αποσπάσουν από κρίσιμα γεγονότα ή σκάνδαλα. Συχνά, μια είδηση παρουσιάζεται με υπερβολικά περίπλοκο τρόπο (product complexification), ώστε ο πολίτης να αδυνατεί να κατανοήσει τους πραγματικούς όρους ή τις συνέπειες μιας απόφασης.

 

Λόγω του τεράστιου όγκου δεδομένων, ο εγκέφαλος αναζητά «συντομεύσεις» (γνωστικά στερεότυπα) για να επιβιώσει. Αυτό μας κάνει πιο ευάλωτους σε προκαταλήψεις και εξωτερική καθοδήγηση. Η συνεχής έκθεση σε αντικρουόμενες «αλήθειες» δημιουργεί την αίσθηση ότι «κανείς δεν λέει την αλήθεια» και ότι «όλοι είναι ίδιοι». Αυτός ο κυνισμός αποτελεί το τελικό στάδιο της χειραγώγησης, καθώς οδηγεί στην παραίτηση του πολίτη από την ενεργό συμμετοχή και τον έλεγχο της εξουσίας.

ΚΛΕΙΔΙΑ ΔΥΝΑΜΗΣ

Φιλτράρισμα και Αξιολόγηση Πηγών

• Επιλογή Αξιόπιστων Πηγών: Περιορίστε την ενημέρωσή σας σε λίγες και έγκυρες πηγές για να αποφύγετε τη σύγχυση από αντικρουόμενες πληροφορίες.
• Έλεγχος Αξιοπιστίας: Μην δέχεστε άκριτα κάθε πληροφορία. Ελέγξτε την ημερομηνία, τον συντάκτη και τις πηγές του άρθρου πριν το υιοθετήσετε. 

·         ·  Καθορισμός Χρονικών Ορίων: Ορίστε συγκεκριμένες ώρες μέσα στην ημέρα για τον έλεγχο των ειδήσεων ή των κοινωνικών δικτύων, αντί για συνεχή ροή ενημερώσεων.

·         ·  Ιεράρχηση Πληροφοριών: Εστιάστε σε ό,τι είναι άμεσα σχετικό με τις ανάγκες ή την εργασία σας, αγνοώντας τον «θόρυβο» των άχρηστων πληροφοριών.

·  Ψηφιακή Αποτοξίνωση (Digital Detox): Κάντε τακτικά διαλείμματα από τις οθόνες για να επιτρέψετε στον εγκέφαλο να ξεκουραστεί και να επεξεργαστεί τις υπάρχουσες πληροφορίες.

·  Προστασία της Μνήμης: Η υπερφόρτωση αποδυναμώνει τη μνήμη. Η συνειδητή εστίαση σε μία πληροφορία τη φορά βοηθά στην καλύτερη αφομοίωσή της.

·         ·  Αποφυγή «Doomscrolling»: Μην αναλώνεστε στην ανάγνωση αρνητικών ειδήσεων, καθώς αυτό επιτείνει το άγχος και την αίσθηση έλλειψης ελέγχου

ΓΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΝΑΤΟ

 

Ψυχολογικές Επιχειρήσεις (PSYOPS) του ΝΑΤΟ

Οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις (Psychological Operations - PSYOPS) του ΝΑΤΟ ορίζονται ως προγραμματισμένες ψυχολογικές δραστηριότητες που διεξάγονται σε καιρό ειρήνης, κρίσης ή πολέμου. Στόχος τους είναι να επηρεάσουν τη στάση, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά εχθρικών, φιλικών ή ουδέτερων ακροατηρίων, προκειμένου να επιτευχθούν οι πολιτικοί και στρατιωτικοί στόχοι της Συμμαχίας.

Απευθύνονται τόσο σε πληθυσμιακές ομάδες όσο και σε ηγεσίες, χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα, όπως έντυπο υλικό, ραδιοφωνικές εκπομπές, κοινωνικά δίκτυα και άλλα κανάλια ενημέρωσης.

Τομείς Εφαρμογής

1. Υποστήριξη Επιχειρήσεων: Διευκόλυνση των στρατιωτικών κινήσεων μέσω της εξασφάλισης αποδοχής από τον τοπικό πληθυσμό.
2. Αντιμετώπιση Παραπληροφόρησης: Προστασία των συμμαχικών δυνάμεων και πληθυσμών από ξένη προπαγάνδα και επιχειρήσεις επιρροής.
3. Διαχείριση Κρίσεων: Χρήση πληροφοριακών εργαλείων για την αποσταθεροποίηση αντιπάλων ή την αποτροπή κλιμάκωσης της έντασης.

Στρατηγική Αντιμετώπισης

Το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει τις ψυχολογικές επιχειρήσεις και την παραπληροφόρηση μέσω μιας ολιστικής στρατηγικής που εστιάζει στην ανθεκτικότητα, την έγκαιρη ανίχνευση και τη διαφανή επικοινωνία:

• Προσέγγιση βάσει Γεγονότων: Αντί να απαντά με δική του προπαγάνδα, το ΝΑΤΟ επιλέγει τη δημοσιοποίηση της αλήθειας. Στόχος είναι η πρόληψη των εχθρικών αφηγημάτων πριν οι ψευδείς ειδήσεις εξαπλωθούν (Pre-bunking).
• Κατάρριψη Ψευδών (Debunking): Όταν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης βρίσκεται σε εξέλιξη, χρησιμοποιούνται αποδεικτικά στοιχεία (δορυφορικές φωτογραφίες, επίσημα έγγραφα, δεδομένα) για να αποδειχθεί το ψεύδος των ισχυρισμών.
• Ενίσχυση της Κριτικής Σκέψης: Προωθείται η εκπαίδευση των πολιτών στην αναγνώριση τεχνικών χειραγώγησης, ώστε οι κοινωνίες να είναι λιγότερο ευάλωτες.
• Συνεργασία και Ανταλλαγή Πληροφοριών: Τα κράτη-μέλη μοιράζονται δεδομένα για νέες απειλές μέσω μηχανισμών όπως η Ομάδα Ταχείας Αντίδρασης (Rapid Response Group), επιτρέποντας την έγκαιρη αναγνώριση υβριδικών επιθέσεων.
•  
• ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. 

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΕ.

 

 

 

Η Σχέση Προπαγάνδας και Μεγάλων Εταιρειών

Η σχέση μεταξύ προπαγάνδας και μεγάλων επιχειρήσεων αποτελεί ένα σύνθετο φαινόμενο, όπου η εταιρική επικοινωνία, το μάρκετινγκ και η παραπληροφόρηση συγχέονται για την εξυπηρέτηση οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.

1. Από την Προπαγάνδα στις Δημόσιες Σχέσεις

Ο Edward Bernays, ο «πατέρας» των PR, εισήγαγε τον όρο «Δημόσιες Σχέσεις» για να αντικαταστήσει τη λέξη «προπαγάνδα» λόγω του αρνητικού της φορτίου. Η κεντρική του ιδέα ήταν η σύνδεση των προϊόντων μαζικής παραγωγής με τις ασυνείδητες επιθυμίες των καταναλωτών.

2. Σύγχρονες Μέθοδοι και Ψηφιακή Εποχή

Σήμερα, η προπαγάνδα διεξάγεται κυρίως μέσω του διαδικτύου. Κράτη και μεγάλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν τους αλγόριθμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να κατευθύνουν την πληροφορία και να δημιουργήσουν «φούσκες» ενημέρωσης (echo chambers).

• Greenwashing: Η προβολή μιας «οικολογικής» εικόνας από εταιρείες που επιβαρύνουν το περιβάλλον, με σκοπό την αποφυγή αυστηρότερων κανονισμών.
• Crisis Management: Η χρήση προπαγανδιστικών τεχνικών για τον περιορισμό της ζημιάς στη φήμη μιας εταιρείας μετά από σκάνδαλα ή ατυχήματα.

3. Η Μετατόπιση από το Προϊόν στην Αξία

Οι εταιρείες δεν επιδιώκουν απλώς την πώληση ενός προϊόντος, αλλά την αποδοχή της δύναμής τους ως κάτι «φυσικό» ή «αναγκαίο» για την οικονομία. Η προπαγάνδα μετατοπίζει τη συζήτηση από τα τεχνικά χαρακτηριστικά (ποιότητα, τιμή) στις αξίες (ελευθερία, status). Έτσι, ο καταναλωτής ταυτίζεται συναισθηματικά με το brand και μετατρέπεται σε φορέα του μηνύματος.

4. Έλεγχος της Ατζέντας και Ατομική Ευθύνη

Μέσω της χρηματοδότησης ερευνών και think tanks, οι εταιρείες καθορίζουν ποια θέματα θεωρούνται σημαντικά.

• Παράδειγμα: Μια εταιρεία τροφίμων μπορεί να προωθήσει έρευνες που ενοχοποιούν τα λιπαρά αντί για τη ζάχαρη.
• Lifestyle vs Πολιτική: Αντί για συλλογική δράση (π.χ. για το κλίμα), προωθείται η «ατομική ευθύνη». Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το «ανθρακικό αποτύπωμα» (carbon footprint), όρος που δημιουργήθηκε από την BP ως μέρος επικοινωνιακής καμπάνιας.

Case Study: Οι «Πυρσοί της Ελευθερίας» (1929)

• Το Πρόβλημα: Η American Tobacco Company ήθελε να επεκταθεί στο γυναικείο κοινό, όμως το κάπνισμα σε δημόσιο χώρο ήταν κοινωνικό ταμπού για τις γυναίκες.
• Η Μέθοδος: Ο Bernays προσέλαβε μοντέλα να παρελάσουν στη Νέα Υόρκη καπνίζοντας, παρουσιάζοντας το τσιγάρο ως σύμβολο χειραφέτησης.
• Το Αποτέλεσμα: Το κάπνισμα συνδέθηκε με τον φεμινισμό, σπάζοντας το ταμπού και διπλασιάζοντας την αγορά των εταιρειών καπνού.

 Οι εταιρείες δεν πουλάνε πλέον χρηστικά αντικείμενα, αλλά ταυτότητα και αξίες (π.χ. το τσιγάρο ως «Πυρσός της Ελευθερίας»).

 

ΥΓ Εάν σας περνάει απο το μυαλό πώς δεν γνωρίζει ο γραφών και αλλές τεχνικές του είδους ,γελίεστε!

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

 

Τεχνητή Νοημοσύνη (AI): Η AI επιτρέπει τη δημιουργία εξαιρετικά πειστικού περιεχομένου, από κείμενα έως Deepfakes (παραποίηση εικόνας και φωνής), καθιστώντας δύσκολο για τον χρήστη να διακρίνει την πραγματικότητα από το ψέμα. Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούν αλγορίθμους που ευνοούν τη δημιουργία «θαλάμων αντήχησης» (echo chambers), ενισχύοντας υφιστάμενες πεποιθήσεις και διευκολύνοντας τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Η χρήση αυτοματοποιημένων λογαριασμών (bots) είναι συχνή για την τεχνητή διόγκωση συγκεκριμένων αφηγημάτων. Για παράδειγμα, έρευνες έχουν δείξει ότι ένα σημαντικό ποσοστό αναρτήσεων που αρνούνται την κλιματική αλλαγή προέρχεται από bots.Εναι σημαντικό να πούμε ότι πρεπεί ναα ύπαρξη ελενχος Οι εκστρατείες επιρροής από εθνικά κράτη ή άλλους δρώντες στοχεύουν στην υπονόμευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και την επιστήμη. Η τεχνολογία διευκολύνει την ταχύτατη διασπορά ψευδών ειδήσεων, οι οποίες συχνά παρουσιάζονται ως αληθινές για να εξυπηρετήσουν πολιτικούς ή οικονομικούς σκοπούς. Παράλληλα με την προπαγάνδα, η τεχνολογία χρησιμοποιείται από αυταρχικά καθεστώτα για τον έλεγχο της πληροφορίας και τη φίμωση αντίθετων φωνών στο διαδίκτυο. Στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, κυκλοφόρησε ένα ψηφιακά κατασκευασμένο βίντεο (deepfake) που έδειχνε τον πρόεδρο Ζελένσκι να καλεί τους στρατιώτες του να παραδοθούν. Αν και η ποιότητα δεν ήταν τέλεια, ο στόχος ήταν να προκληθεί στιγμιαία σύγχυση και πτώση του ηθικού. Κατά τη διάρκεια εκλογικών αναμετρήσεων (όπως στις ΗΠΑ το 2016 ή το 2020), χιλιάδες αυτοματοποιημένοι λογαριασμοί (bots) άρχισαν να αναπαράγουν ταυτόχρονα το ίδιο hashtag. Αυτό δίνει την ψευδή εντύπωση ότι υπάρχει ένα «κύμα λαϊκής υποστήριξης» για μια ιδέα, ενώ στην πραγματικότητα είναι έργο ενός αλγορίθμου.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.

 

Προπαγάνδα και Έντυπος Τύπος: Από την Τυπογραφία έως τη Χειραγώγηση της Εικόνας

Η προπαγάνδα και ο έντυπος τύπος συνδέονται άρρηκτα από την εποχή της εφεύρεσης της τυπογραφίας, η οποία επέτρεψε για πρώτη φορά τη μαζική παραγωγή και διασπορά ιδεών. Αν και τα έντυπα μέσα (εφημερίδες, περιοδικά, φυλλάδια) θεωρούνται παραδοσιακά πηγές ενημέρωσης, έχουν χρησιμοποιηθεί συστηματικά από κυβερνήσεις, πολιτικά κινήματα και θρησκευτικές οργανώσεις για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Ιστορικά Ορόσημα

• Η Μεταρρύθμιση: Η τυπογραφία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μαζικά ως προπαγανδιστικό εργαλείο από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος διέδωσε τις ιδέες του εναντίον της Καθολικής Εκκλησίας σε όλη την Ευρώπη.
• Ο Ελληνικός Αγώνας: Ο προεπαναστατικός τύπος (1784-1821) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πνευματική ωρίμανση και τη χειραφέτηση του Γένους.
• Η Κατοχή: Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο έντυπος λόγος αποτέλεσε κεντρικό μέσο προπαγάνδας τόσο για τις δυνάμεις του Άξονα όσο και για τις οργανώσεις της Αντίστασης.

Τεχνικές Επιρροής των Αναγνωστών

Οι εφημερίδες και τα περιοδικά επιστρατεύουν συγκεκριμένες μεθόδους για να κατευθύνουν το κοινό:

• Επίκληση στο Συναίσθημα: Χρήση φορτισμένου λεξιλογίου ή εικόνων για την πρόκληση φόβου, θυμού ή εθνικής υπερηφάνειας.
• Δαιμονοποίηση (Name-calling): Χρήση υποτιμητικών όρων για τον αντίπαλο.
• Μεροληπτική Παρουσίαση (Card-stacking): Επιλεκτική προβολή στοιχείων που υποστηρίζουν μία πλευρά, με ταυτόχρονη απόκρυψη των αντίθετων επιχειρημάτων.
• Μεταφορά (Transfer): Σύνδεση ιδεών με σύμβολα υψηλού κύρους (π.χ. σημαίες, θρησκευτικά σύμβολα).
• Η Ψυχολογία της Μάζας (Bandwagon): Καλλιέργεια της εντύπωσης ότι «όλοι συμφωνούν», ώστε ο αναγνώστης να νιώσει την ανάγκη να ακολουθήσει την πλειοψηφία.

Εμβληματικά Παραδείγματα

1. Η «Κίτρινη Δημοσιογραφία» (1898):
Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο τύπος «κατασκεύασε» έναν πόλεμο για την αύξηση των πωλήσεων. Οι μεγιστάνες Γουίλιαμ Χερστ και Τζόζεφ Πούλιτζερ χρησιμοποίησαν τις εφημερίδες τους για να κατηγορήσουν την Ισπανία για τη βύθιση του πλοίου USS Maine στην Αβάνα, χρησιμοποιώντας κραυγαλέους τίτλους και ψεύτικες εικονογραφήσεις. Χαρακτηριστική παραμένει η φράση του Χερστ: «Εσύ δώσε μου τις εικόνες και εγώ θα σου δώσω τον πόλεμο».

2. Φωτογραφική Πλαστογραφία και Μοντάζ:
Μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική στον τύπο, τόσο στην Ελλάδα (κατά την περίοδο του Εμφυλίου) όσο και διεθνώς, ήταν η παρέμβαση στις φωτογραφίες. Εφημερίδες της δεξιάς και της αριστεράς συχνά αφαιρούσαν πρόσωπα που είχαν πέσει σε δυσμένεια ή πρόσθεταν πλήθη σε συγκεντρώσεις, προκειμένου να δημιουργήσουν μια ψευδή εικόνα ισχύος και λαϊκής υποστήριξης.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ

 

Προπαγάνδα και Κινούμενα Σχέδια: Η Χειραγώγηση του Παιδικού Εγκεφάλου

Τα κινούμενα σχέδια αποτελούν ιστορικά ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία ψυχολογικής επιρροής. Η φαινομενικά αθώα φύση τους επιτρέπει τη διείσδυση πολιτικών και κοινωνικών μηνυμάτων απευθείας στο υποσυνείδητο, παρακάμπτοντας τις λογικές αντιστάσεις.

1. Ιστορικό Πλαίσιο και Κρατική Επιστράτευση

• ΗΠΑ & Hollywood: Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η αμερικανική κυβέρνηση επιστράτευσε κολοσσούς όπως η Disney και η Warner Bros. Εμβληματικοί χαρακτήρες, όπως ο Ντόναλντ Ντακ και ο Μίκυ Μάους, χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν το πολεμικό φρόνημα, να προωθήσουν την αγορά ομολόγων και να εκπαιδεύσουν τους πολίτες στην οικονομία πόρων.
• Σοβιετική Ένωση: Η σοβιετική προπαγάνδα χρησιμοποίησε το animation ως μέσο εξύμνησης του κομμουνισμού και σάτιρας του καπιταλισμού, διδάσκοντας τις κρατικές αξίες με τρόπο ελκυστικό.
• Ιαπωνία: Τα πρώιμα anime λειτούργησαν ως εργαλεία προπαγάνδας του αυτοκρατορικού στρατού, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη για τις πολεμικές συγκρούσεις.

2. Ο Μηχανισμός της Εικόνας στον Παιδικό Εγκέφαλο

Η αποτελεσματικότητα της προπαγάνδας στα παιδιά βασίζεται σε βιολογικά δεδομένα:

• Ταχύτητα Επεξεργασίας: Ο παιδικός εγκέφαλος επεξεργάζεται τα οπτικά ερεθίσματα έως και 60.000 φορές ταχύτερα από το κείμενο.
• Νευρώνες Καθρέφτες: Μέσω αυτών, το παιδί βιώνει τα συναισθήματα του ήρωα (χαρά, φόβο, μίσος) ως δικά του. Αυτό δημιουργεί έναν ισχυρό παρακοινωνικό δεσμό, όπου ο χαρακτήρας γίνεται «φίλος» και τα μηνύματά του υιοθετούνται χωρίς κριτική σκέψη.
• Χρωματικοί Κώδικες: Τα έντονα χρώματα (κόκκινο, κίτρινο) προκαλούν εγρήγορση, ενώ τα παστέλ ηρεμία, κατευθύνοντας το συναίσθημα πριν καν γίνει αντιληπτό το νόημα των λέξεων.

3. Η Δόμηση του Υποσυνειδήτου και του Χαρακτήρα

Μέχρι την ηλικία των 12 ετών, ο εγκέφαλος παρουσιάζει μεγάλη πλαστικότητα. Οι επαναλαμβανόμενες εικόνες και τα υποσυνείδητα μηνύματα (subliminal messaging) στο παρασκήνιο:

1. «Γλυπτοποιούν» τη δομή του εγκεφάλου, δημιουργώντας μόνιμες νευρικές συνδέσεις.
2. Διαμορφώνουν την ηθική πυξίδα, παρουσιάζοντας το «καλό» και το «κακό» με απλοϊκό, απόλυτο τρόπο.
3. Εμφυτεύουν αξίες, οι οποίες αργότερα γίνονται αντιληπτές όχι ως εξωτερικές πληροφορίες, αλλά ως το θεμέλιο της προσωπικότητας του παιδιού.  
4. ΥΓ γονείς προσοχή τι νοητική τροφή δίνετε στα παιδια!
5. ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Ψ.Ε.Π ΚΑΙ SOSIAL !

 

«Σε πόσες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης διατηρείτε προφίλ; Πόσες ώρες την ημέρα αφιερώνετε συνολικά στο "σερφάρισμα"; Πώς αισθάνεστε μετά από πολύωρη χρήση του Facebook, του Twitter, του Instagram ή του Snapchat;

 

Τα κοινωνικά μέσα επηρεάζουν καταλυτικά την ψυχολογία και τη διάθεσή μας, εγείροντας το ερώτημα: αποτελούν τελικά γέφυρα επικοινωνίας ή μέσο αποξένωσης; Πρόσφατη μελέτη καταδεικνύει ότι η σχέση μας με τα social media είναι πολύ πιο σύνθετη απ’ όσο νομίζουμε, αποκαλύπτοντας κρίσιμα στοιχεία για την ψυχολογική μας ευημερία.

 

Το 2021 εκτιμάται ότι περισσότεροι από 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως χρησιμοποιούσαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αριθμός που αναμένεται να αγγίξει τα 6 δισεκατομμύρια έως το 2027. Παρά τις διακηρυγμένες προθέσεις των στελεχών τους να περιορίσουν την προπαγάνδα, η ίδια η αρχιτεκτονική των πλατφορμών ευνοεί τη διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Η επιδίωξη των χρηστών να αυξήσουν την επισκεψιμότητα και τον αριθμό των "likes" οδηγεί στην άκριτη αποδοχή και αναπαραγωγή περιεχομένου που θεωρείται "viral". Για παράδειγμα, ένα βίντεο από τον βομβαρδισμό μιας πόλης αμέσως μετά από μια στρατιωτική εισβολή υιοθετείται συχνά χωρίς καμία διασταύρωση. Στην εποχή του κυβερνοχώρου, η προπαγάνδα έχει μετεξελιχθεί σε μια νέα ψηφιακή επιστήμη, γνωστή ως "υπολογιστική προπαγάνδα". Ο όρος αυτός περιγράφει τη χρήση ψευδών λογαριασμών (bots), οι οποίοι είναι προγραμματισμένοι να προσομοιάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά με σκοπό τη χειραγώγηση.»

 

 

«Πέρα από τους ανθρώπινους χρήστες, υπάρχουν τα περίφημα "bots". Αυτά τα προγράμματα προωθούν μαζικά πληροφορίες που εξυπηρετούν την ατζέντα των δημιουργών τους, επιδιώκοντας να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Σε αυτή την περίπτωση, ο πρωταρχικός στόχος δεν είναι ο απλός χρήστης, αλλά όσοι διαθέτουν ισχυρή φωνή στον δημόσιο λόγο —όπως δημοσιογράφοι, αναλυτές, επικοινωνιολόγοι και ακτιβιστές— ώστε να αναγκαστούν να ασχοληθούν με τα ζητήματα που επιβάλλουν τα bots.

Πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη δραστηριότητα που σχεδιάστηκε για να δίνει την ψευδή εντύπωση μιας ευρείας κοινωνικής συζήτησης. Σύμφωνα με το The Conversation, η ψευδής πληροφόρηση (disinformation) δημιουργείται σκόπιμα με παραπλανητικό περιεχόμενο για ιδιοτελείς ή κακόβουλους σκοπούς. Σε αντίθεση με την παραπληροφόρηση (misinformation), η οποία μπορεί να διαδοθεί από άγνοια ή χωρίς δόλο, η εσκεμμένη ψευδής πληροφόρηση στοχεύει στη σπορά δυσπιστίας, την αποσταθεροποίηση των θεσμών, τη δυσφήμηση και την απαξίωση πηγών γνώσης, όπως η επιστήμη και η δημοσιογραφία.

Αν και ο πληροφοριακός πόλεμος δεν είναι νέο φαινόμενο και έχει ασκηθεί από πολλές χώρες, το διαδίκτυο προσδίδει σε αυτές τις εκστρατείες πρωτοφανή εμβέλεια. Ξένες κυβερνήσεις, διαδικτυακά τρολ, εξτρεμιστές, καιροσκόποι κερδοσκόποι, ακόμη και πληρωμένες υπηρεσίες παραπληροφόρησης, εκμεταλλεύονται τον ψηφιακό χώρο για να διασπείρουν αμφισβητούμενο περιεχόμενο.»

 

 

Εάν νόμιζε η αντιπάλου ότι δεν γνωρίζω εγώ και οι ειδικοί συνεργάτες μου την παραπάνω τέχνη γελιέστε οικτρά αυτό προς φίλους Κάι αντιπάλους!

 

    ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ.