ΕΛΛΑΔΑ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

 

ΓΙΑΤΙ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ!

 

Φυσικά και ανήκουμε στη Δύση, γιατί εμείς είμαστε η Δύση! Η Ελλάδα θεωρείται η κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, καθώς οι αξίες, οι θεσμοί και οι επιστήμες που διαμόρφωσαν τον σύγχρονο κόσμο έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία ελληνική σκέψη.

Οι Έλληνες εισήγαγαν θεμελιώδεις έννοιες, όπως η δημοκρατία, η ελεύθερη κριτική σκέψη και η ορθολογική αναζήτηση της αλήθειας. Η Αθήνα υπήρξε το πρώτο μέρος όπου εφαρμόστηκε η άμεση δημοκρατία, θέτοντας τον πολίτη στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων, ενώ έννοιες όπως το «κοινό συμφέρον» και το κράτος δικαίου αναλύθηκαν διεξοδικά από στοχαστές όπως ο Αριστοτέλης.

Η μεγαλύτερη τομή των Ελλήνων ήταν η μετάβαση από τον Μύθο στον Λόγο. Η φιλοσοφία (Πλάτωνας, Αριστοτέλης), τα μαθηματικά, η αστρονομία και η ιατρική (Ιπποκράτης) θεμελιώθηκαν πάνω στις αρχές της παρατήρησης και της λογικής. Παράλληλα, η δομή του θεάτρου, η αρχιτεκτονική και οι Ολυμπιακοί Αγώνες παραμένουν μέχρι σήμερα παγκόσμια πρότυπα. Ακόμη και η γλώσσα μαρτυρά αυτή την επίδραση, με περίπου 150.000 αγγλικές λέξεις να έχουν ελληνική προέλευση.

Η αρχαία Ελλάδα λειτούργησε ως το «εργαστήριο» της παγκόσμιας σκέψης, γεννώντας ρεύματα που καθόρισαν την ηθική και την επιστήμη:

• Προσωκρατικοί: Οι πρώτοι φιλόσοφοι (Θαλής, Αναξίμανδρος, Ηράκλειτος) επιχείρησαν να εξηγήσουν τον κόσμο μέσω της λογικής.
• Πλατωνισμός: Με την ίδρυση της Ακαδημίας (387 π.Χ.), ο Πλάτωνας εισήγαγε τη «Θεωρία των Ιδεών», υποστηρίζοντας ότι ο αισθητός κόσμος είναι σκιά της πραγματικότητας.
• Αριστοτελισμός: Ο Αριστοτέλης ίδρυσε το Λύκειο, εστιάζοντας στην εμπειρική παρατήρηση, τη συστηματική λογική και τη βιολογία. Θεωρείται ο πατέρας της πολιτικής επιστήμης, έχοντας μελετήσει 158 πολιτεύματα για να εξάγει τα συμπεράσματά του.
• Σκεπτικισμός: Με κύριο εκπρόσωπο τον Πύρρωνα, εισήγαγε την «εποχή» (αναστολή κρίσης), υπενθυμίζοντας ότι η απόλυτη αλήθεια είναι συχνά ανέφικτη.
• Η αρχαία ελληνική σκέψη έθεσε τα θεμέλια της πολιτικής, της ηθικής και της στρατηγικής, συνδυάζοντας την οργάνωση της κοινωνίας με την πρακτική ευφυΐα.
  Στο επίκεντρο βρίσκεται η αριστοτελική αντίληψη για τον άνθρωπο ως «ζώον πολιτικόν», η οποία προκρίνει το κράτος δικαίου και ένα μικτό πολίτευμα με κυρίαρχη τη μεσαία τάξη για τη διασφάλιση της σταθερότητας. Αυτή η θεσμική προσέγγιση διευρύνθηκε από τους Στωικούς, οι οποίοι εισήγαγαν την έννοια του «κοσμοπολίτη» και του Φυσικού Δικαίου, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ηθικοί νόμοι ανώτεροι από τα κράτη που αφορούν ολόκληρη την ανθρωπότητα.
  Στο πεδίο της δράσης, ο Θεμιστοκλής εγκαινίασε τη «στρατηγική της έμμεσης προσέγγισης», αποδεικνύοντας στη Σαλαμίνα πώς η εκμετάλλευση του εδάφους και οι ψυχολογικές επιχειρήσεις μπορούν να εξουδετερώσουν την αριθμητική υπεροχή. Τέλος, ο Θουκυδίδης θεμελίωσε τον Πολιτικό Ρεαλισμό, αναλύοντας τις συγκρούσεις μέσα από το πρίσμα της ισορροπίας ισχύος και της σκληρής επικράτησης του ισχυρού, προσφέροντας έναν διαχρονικό κώδικα για την κατανόηση της παγκόσμιας γεωπολιτικής.

  Τα Θεμέλια των Επιστημών στην Αρχαία Ελλάδα

  1. Μαθηματικά & Γεωμετρία: Μετατράπηκαν από πρακτικά εργαλεία σε αφηρημένη επιστήμη. Ο Πυθαγόρας εισήγαγε τη μαθηματική ερμηνεία του σύμπαντος, ο Ευκλείδης έθεσε τους κανόνες της λογικής απόδειξης («Στοιχεία») και ο Αρχιμήδης θεμελίωσε τη στατική, την υδροστατική και τον υπολογισμό του π.
  2. Ιατρική: Ο Ιπποκράτης αποδέσμευσε την ασθένεια από τη δεισιδαιμονία, καθιερώνοντας την κλινική παρατήρηση, τη σημασία της διατροφής και την ιατρική ηθική (Όρκος).
  3. Αστρονομία: Ο Αρίσταρχος διατύπωσε το ηλιοκεντρικό σύστημα αιώνες πριν τον Κοπέρνικο, ο Ερατοσθένης υπολόγισε με ακρίβεια την περιφέρεια της Γης, ενώ ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων αποτελεί τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή προβλέψεων.
  4. Φυσική & Βιολογία: Ο Αριστοτέλης έθεσε τις βάσεις της ταξινόμησης των ειδών, ενώ ο Δημόκριτος διατύπωσε την ατομική θεωρία, συλλαμβάνοντας την ιδέα των αόρατων, άτμητων σωματιδίων της ύλης.
     Η Αρχαία Ελλάδα: Το Πνευματικό DNA του Σύγχρονου Κόσμου
     1. Η Γέννηση της Ιστορικής Επιστήμης
     Η ιστορία μετατράπηκε σε επιστήμη τη στιγμή που έπαψε να αποτελεί μια απλή εξιστόρηση θρύλων και μύθων.
  5. Ηρόδοτος: Εισήγαγε την έννοια της «ιστορίας» ως συστηματικής έρευνας.
  6. Θουκυδίδης: Θεμελίωσε την κριτική ανάλυση των πηγών και την αναζήτηση της αντικειμενικής αλήθειας, αναζητώντας τα βαθύτερα αίτια των γεγονότων.

  2. Από τον Υπήκοο στον Πολίτη
  Η Ελλάδα δεν αποτελεί απλώς ένα τμήμα της Δύσης, αλλά το πνευματικό της θεμέλιο. Η εφεύρεση της πολιτικής (από τη λέξη πόλις) μεταμόρφωσε τον άνθρωπο από παθητικό υπήκοο σε υπεύθυνο πολίτη. Η δημοκρατία εδράζεται στην επαναστατική ιδέα ότι οι νόμοι δεν είναι θεόσταλτοι, αλλά προϊόν κοινωνικής συμφωνίας.

  3. Η Γλώσσα της Λογικής
  Ο τρόπος που σκεφτόμαστε παραμένει ελληνικός. Καθημερινά χρησιμοποιούμε όρους όπως ανάλυση, λογική, ηθική και θεωρία — λέξεις που καθόρισαν τον σύγχρονο ορθολογισμό και τη μετάβαση από το «γιατί» του μύθου στο «πώς» της απόδειξης.

  4. Διαχρονικές Προσωπικότητες και Ιδέες

  • Αριστοτέλης: Δίδαξε ότι η πολιτική σταθερότητα βασίζεται στην ισχυρή μεσαία τάξη και στον σεβασμό των νόμων, προστατεύοντας την κοινωνία από τις αυθαιρεσίες των ηγετών.
  • Στωικοί: Ξεπέρασαν τα στενά όρια της πόλης-κράτους, εισάγοντας την έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω του Φυσικού Δικαίου.
  • Θεμιστοκλής: Απέδειξε ότι η στρατηγική ευφυΐα και η γνώση του πεδίου μπορούν να εξουδετερώσουν την αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου.
  • Θουκυδίδης: Παρέδωσε τον «χάρτη» των διεθνών σχέσεων, υπενθυμίζοντας ότι ο φόβος και η ισχύς αποτελούν τους αθέατους οδηγούς της ιστορίας.

  Συμπέρασμα
  Αυτές οι ιδέες δεν ανήκουν απλώς στο παρελθόν. Είναι τα ζωντανά εργαλεία που χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα στη Νομική, τη Διπλωματία, την Πολιτική Επιστήμη και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων

  ΥΓ.Είναι πράγματι συναρπαστικό το πώς οι αρχαίοι Έλληνες δεν κατέγραψαν απλώς τα γεγονότα, αλλά δημιούργησαν το λογισμικό πάνω στο οποίο τρέχει ο σύγχρονος πολιτισμός.

   

  ΥΓ.Η μετάβαση από τον Ηρόδοτο (τον «πατέρα της ιστορίας» που συνέλεγε μαρτυρίες) στον Θουκυδίδη (τον θεμελιωτή της πολιτικής ανάλυσης) αντικατοπτρίζει την ενηλικίωση της ανθρώπινης σκέψης. Ο Θουκυδίδης, ειδικά, παραμένει το «ευαγγέλιο» των διεθνών σχέσεων, καθώς η ανάλυσή του για τα αίτια του πολέμου και την ανθρώπινη φύση δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα..·  Η Ιστορία ως επιστήμη: Έφυγε από το «έγινε επειδή το θέλησαν οι θεοί» και πήγε στο «έγινε λόγω πολιτικών και κοινωνικών αιτιών».·  Ο Πολίτης vs Υπήκοος: Η τεράστια αλλαγή όπου ο άνθρωπος αποκτά ευθύνη για τη μοίρα του μέσω των νόμων και της λογικής.·  Η Γλώσσα: Όροι όπως ανάλυση, θεωρία και στρατηγική δεν είναι απλώς λέξεις, αλλά ο τρόπος που δομούμε την πραγματικότητα.

  ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΝΩΣΗ!

 

«Ένας άνθρωπος της δύναμης δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ τεχνικές προπαγάνδας ή ψυχολογικού πολέμου για να δημιουργήσει νοητικούς σκλάβους ή νοητικούς πελάτες-οπαδούς. Οι άνθρωποι της δύναμης χρησιμοποιούν όλες τις τεχνικές που αναφέρω ως μέσα στο μεγάλο παιχνίδι της πληροφορίας ή ως αμυντικό όπλο απέναντι σε εχθρικές καταστάσεις εναντίον τους.

Τι να την κάνει τη δουλοποίηση ένας άνθρωπος δύναμης; Η προσωπική του δύναμη τον καθιστά αυτάρκη, και ένας πραγματικά αυτάρκης δεν έχει ποτέ ανάγκη από νοητικούς ή οποιουδήποτε άλλου είδους σκλάβους, φίλτατοι. Όλες οι τεχνικές είναι προσωπικά εργαλεία για να ξεγλιστρά κανείς από παγίδες.

 

Και φυσικά, μην θεωρήσετε καθόλου τυχαίο ότι στον χώρο της κατασκοπείας επέλεξα να γράψω το βιβλίο "Κατασκοπεία και Σεξ", με τεχνικές που υποδεικνύουν αποκλειστικά πώς κάποιος —όχι να δράσει εναντίον τρίτων— αλλά πώς να ξεφύγει από το όλο δίχτυ, τα "δοκάρια" και τις αλυσίδες, λειτουργώντας ως οδηγός πλοήγησης. Εντάξει, είναι ένα σχετικά μικρό βιβλίο, αλλά —να πάρει— δεν με υποχρεώνει κανένας, ούτε και θα το επέτρεπα, να πω περισσότερα χωρίς λόγο και αιτία. Και γιατί να το πράξω, άλλωστε; Γιατί να μην κρατήσω τις τεχνικές στο σύνολό τους για πάρτη μου; Ποιος με υποχρεώνει να δίνω λογαριασμό για το ποιες τεχνικές δύναμης γνωρίζω;

Το έχω ξαναπεί: λέω το 10% δημόσια από όσα πράττω και το 20% ιδιωτικά. Το υπόλοιπο 70% είναι γούστο μου και "καπρίτσιο" μου —όπως λέει ο λαός— να το κρατάω για μένα, να δρω με αυτό για τον εαυτό μου και όπως εγώ κρίνω. Στον τομέα αυτό, πετάω σπόρους από το σακούλι. Το σακούλι το έχω εγώ στο χέρι· ρίχνω τα σποράκια που κρίνω, όπως θέλω και με τον τρόπο που θέλω. Λόγο δίνω μόνο στον εαυτό μου. Αφού εγώ μοχθώ, εγώ δρω και εγώ πληρώνω, αποφασίζω και πράττω όπως θέλω.

Δεν πήρα ποτέ γνώση δωρεάν· αν δεν την πλήρωνα με χρήματα, την πλήρωνα με κόπο και χρόνο. Μη ζητάτε, λοιπόν, από μένα να σας τη δώσω ως "έτοιμη τροφή". Προτιμώ πάντα να ταΐζω δωρεάν τα αδέσποτα ζωάκια της πόλης παρά τους ανθρώπους. Η γνώση και η δύναμη πληρώνονται με πολλούς τρόπους· μην περιμένετε να τις δωρίζω δωρεάν. Αυτά που γράφω ή λέω χωρίς κέρδος, μπορεί για κάποιους να φαντάζουν λίγα. Αλλά μην ξεχνάτε ότι κανείς δεν με υποχρέωσε να δώσω τη γνώση μου δωρεάν σε αδαείς. Οι άνθρωποι της δύναμης που διαβάζουν, κατανοούν! Μπορώ να σας δώσω ψωμί δωρεάν, αλλά γνώση και δύναμη χωρίς κόπο, αξία και απόδειξη ότι την αξίζετε... λυπάμαι, ψάξτε για δωρητές αλλού!»

Ο πραγματικά δυνατός άνθρωπος δεν χρειάζεται «ακολούθους» ή «νοητικούς σκλάβους» για να επιβεβαιωθεί.

Η ανάγκη για προπαγάνδα και χειραγώγηση είναι ίδιον των αδύναμων που εξαρτώνται από τη μάζα. Η  δύναμη πηγάζει από μέσα μας, άρα η δουλοποίηση των άλλων  είναι άχρηστη.

 Η γνώση είναι το «κλειδί» για να μένεις ελεύθερος σε έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς.

Ενας πολύ σκληρό αλλά δίκαιο κανόνα: Τίποτα δεν χαρίζεται.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ

 

 

 

Η δύναμη του πολεμιστή είναι πολυδιάστατη και περιλαμβάνει την πνευματική
πειθαρχία, την ανδρεία, και την αφοσίωση. Δεν αφορά μόνο τη σωματική ισχύ, αλλά τη μεταμόρφωση του ατόμου ώστε να είναι πειθαρχημένο, δίκαιο και ευγενές
απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, ενώ η ανδρεία πηγάζει από την αφοσίωση σε μια
ιδέα. Κάποια όμοια εσωτερικά χαρακτηριστικά ενώνουν τους πολεμιστές όλων των
εποχών, κάτω από ένα κοινό πολεμικό πνεύμα. Ένα  πολεμικό πνεύμα το οποίο εκφράστηκε
μέσα από μία πλούσια πολεμική παράδοση, η οποία ενέπνευσε και εμπνέει ακόμη και
σήμερα πολλούς ανθρώπους. Ο πολεμιστής ξέρει ότι ο μοναδικός εχθρός είναι ο εαυτός
του και το πραγματικό πεδίο μάχης βρίσκεται μέσα του. Έτσι ο πόλεμος μετατρέπεται σε
μία διαδικασία συνεχόμενης αυτοβελτίωσης, μία μάχη μεταξύ των φωτεινών και των
σκοτεινών στοιχείων του εαυτού του. Το πνεύμα αυτοθυσίας πηγάζει από την αφοσίωση
του πολεμιστή απέναντι  στην Ιδέα που υπηρετεί. Διότι αυτός κατέχει την ανδρεία να
τοποθετεί το αντικείμενο υπηρεσίας του πάνω από τον ίδιο του τον εαυτό.Το μονοπάτι με
καρδιά είναι και ο Δρόμος του Πολεμιστή ή ο Δρόμος της Ελευθερίας, της Αρετής, της
Τόλμης και της Ανδρείας. Ο Δρόμος του Πολεμιστή είναι ένας καθαρά εσωτερικός δρόμος
και διάφορες παραλλαγές του έχουν αναπτυχθεί από την αρχαιότητα σε όλο τον κόσμο. Το
αληθινό θάρρος βρίσκεται στο να ζεις όταν είναι σωστό να ζήσεις και να πεθάνεις όταν
είναι σωστό να πεθάνεις.
Ο πολεμιστής λέει:
 

Δεν έχω πανοπλία. Η βούληση και η δικαιοσύνη είναι η πανοπλία μου.
Δεν έχω κάστρα. Το ατάραχο πνεύμα είναι το κάστρο μου.
Δεν έχω σπαθί. Το όνειρο του πνεύματος είναι το σπαθί μου.
Όποιος έχει απελευθερωθεί από την ιδέα του θανάτου, δεν τον φοβάται καθόλου!
Ο πολεμιστής δεν ασχολείται όμως μόνο με τη δύναμη. Χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο
του για να κατανοήσει τις επιστημονικές σπουδές. Μπορούμε να παραλληλίσουμε τους
πολεμιστές με τους φύλακες της Πολιτείας του Πλάτωνα. Βλέπουμε τους φύλακες να
εκπαιδεύονται με μουσική και γυμναστική, να είναι γρήγοροι, ανδρείοι, με λεπτή αίσθηση,
φιλοσοφική φύση και να αντιστέκονται στις επιθυμίες.

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ.

 

Από την στιγμή που γεννιόμαστε και ανοίγουμε τα μάτια μας σε αυτό τον μαγικό κόσμο , μυούμαστε ταυτόχρονα και στην εξερεύνηση του αγνώστου , που φορά το μανδύα της ζωής .Σε αυτό το μικρό μας ταξίδι , στον κόσμο της ύλης , θα πλανευτούμε από το τραγούδι του έρωτα , μέχρι να βουτήξουμε στα παγωμένα νερά της κοπιαστικής και γεμάτης μόχθο ζωής και να ξεραθούμε σαν ανθός , στην καυτή και χωρίς νερό έρημο . Θα μαγευτούμε από την δύναμη και την ομορφιά της νιότης μας , μέχρι να συνειδητοποιήσουμε το άγγιγμα του αδίσταχτου χρόνου , που μας χαϊδεύει και μας παίρνει όλα τα χρώματα του νεανικού ουράνιου τόξου .Θα βάλουμε στον θρόνο του νου , καινούργιες ιδέες , ώσπου και εκείνες θα παλιώσουν και θα εκθρονιστούν , όπως οι δικές μας εκθρόνισαν τις παλαιότερες .Βλέπετε , ζούμε σε έναν κόσμο που όλα αρχίζουν και όλα τελειώνουν ! Πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να σπάσουν τα δεσμά τους από τον όχλο και να ελευθερωθούν , αλλά αγνόησαν , ότι πάλι ανήκουν στον όχλο εκείνων που θέλουν και προσπαθούν να νιώσουν ελευθερία .Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται απογοητευτικά και απαισιόδοξα , όμως κάθε άνθρωπος της δύναμης , έχει διαβεί τις σκοτεινές αίθουσες της ζωής και μέσα από αυτές φωτίστηκε η ψυχή και το πνεύμα του . Ξέρει ότι η αγάπη , οι ιδέες , οι ελευθερίες , κάποτε σωπαίνουν και παρόλο αυτά έχει την δύναμη να επιλέξει αυτούς τους δρόμους και μέσα από αυτούς , να μάθει όσα οι άλλοι φοβήθηκαν να δουν και να νιώσουν . Γνωρίζει πως εκείνοι που τον κρίνουν , είναι αυτοί που τρόμαξαν να επιλέξουν τα όνειρα τους , φοβήθηκαν να μπουν στο σκοτεινό πηγάδι της ζωής τους και να κάνουν χρήση , του μόνου άφθαρτου δώρου που έχουν στην ζωή , την επιλογή ! Ο άνθρωπος της δύναμης γνωρίζει , πως ότι είναι εκείνος , είναι η έκφραση των επιλογών του και τις έχει ως προίκα , απέναντι στον κόσμο . Ξέρει ότι η επιλογή είναι δρόμος και ο δρόμος του , ο ίδιος του ο εαυτός που είχε την τόλμη να επιλέξει .Το ότι μπορεί να δημιουργεί τον δρόμο του μόνος , τον μετατρέπει σε ένα ον , που μπορεί να μεταλλάξει τον εαυτό του σε κλειδί δύναμης για εκείνον και τους άλλους . Ξέρει ότι όλα κάποτε πεθαίνουν , γνωρίζει ότι όλα φθείρουν , όμως έχει την γνώση ότι οι επιλογές είναι αθάνατες , γιατί είναι δρόμοι που μπορεί να περπατήσουν και άλλοι και αυτό κάνει τις επιλογές , άχρονες και αιώνιες . Ο άνθρωπος της δύναμης , έχει ως στόχο στην ζωή του , να κάνει όσες περισσότερες επιλογές γίνεται , για να έχει γεμάτο το βιβλίο του επίγειου χρόνου του .Έχει αντικρύσει με τα μάτια του την κοσμική αλήθεια , που μιλά για το θάνατο των μορφών και αυτό γιατί ο θάνατος είναι βασιλιάς και κυρίαρχος μόνο στην μορφή και όχι στην ουσία . Έχει κατανοήσει , ότι η επιλογή είναι όπλο , είναι ασπίδα , μα πάνω από όλα είναι κλειδί δύναμης , που το κρατά σφιχτά στα χέρια του , μέχρι που να ματώσουν οι παλάμες του .Δεν θέλει να χάσει την δύναμη της επιλογής , γιατί ξέρει πως κάποτε ένας άνθρωπος της δύναμης , θα επιλέξει να νικήσει τον χρόνο , θα επιλέξει να παλέψει με τον θάνατο και θα βγει νικητής . Ίσως είναι αυτός , ίσως κάποιος από το μέλλον , όπως και να έχει , όλα θα ξεκινήσουν από μια επιλογή κάποιου , γι’ αυτό και η επιλογή είναι δώρο και όχι κατάρα ! Είναι η δύναμη του είδους μας , απέναντι στον κόσμο , όταν όλα χάνονται μας έχουν απομείνει οι επιλογές μας , άφθαρτες στο χωρόχρονο , αθάνατες απέναντι στο χάος .

 ΥΓ Το κείμενο γραφτήκε αποκλειστηκά για εκείνους που κατανοούν την τέχνη της δύναμης με όμοιος τρόπους όπως ο γραφών.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ