Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΣΟΥΚΑΛΑ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ UFO-ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ.

 


Εκμετάλλευση του Φόβου και του Μυστηρίου: Χρήση του «ανεξήγητου» για να προκληθεί συναισθηματική αντίδραση, η οποία καθιστά το κοινό πιο επιδεκτικό σε συγκεκριμένες αφηγήσεις. ΕπεξεργασίαΗ χρήση του υπερφυσικού στην προπαγάνδα είναι μια παλιά και ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδος, καθώς εκμεταλλεύεται βαθιά ριζωμένους πολιτισμικούς φόβους και πεποιθήσεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε τις τοπικές δοξασίες για τις «ανήσυχες ψυχές» των νεκρών που δεν έχουν ταφεί σωστά. Από ελικόπτερα και ηχεία μέσα στη ζούγκλα μετέδιδαν τη νύχτα απόκοσμες ηχογραφήσεις (γνωστές ως "Ghost Tape Number 10") με φωνές υποτιθέμενων νεκρών στρατιωτών των Βιετκόνγκ που ούρλιαζαν και εκλιπαρούσαν τους συντρόφους τους να εγκαταλείψουν τη μάχη για να μην έχουν την ίδια τύχη. Στόχος: Ο ψυχολογικός κλονισμός και η πρόκληση τρόμου. Το Γ' Ράιχ χρησιμοποίησε εκτενώς τον αποκρυφισμό για να νομιμοποιήσει την ιδεολογία του και να δαιμονοποιήσει τους αντιπάλους του.

Δαιμονοποίηση: Η ναζιστική προπαγάνδα παρουσίαζε συχνά τους Εβραίους ως «υπερφυσικά τέρατα», «βαμπίρ» ή «δαίμονες» που ασκούσαν «μαύρη μαγεία» για να καταστρέψουν τον κόσμο. Ο Γκαίμπελς προσλάμβανε αστρολόγους για να εκδίδουν ευνοϊκές προβλέψεις για τη Γερμανία, ενώ ο Χίμλερ χρηματοδοτούσε έρευνες για τις «αρχαίες δυνάμεις» της Άριας φυλής, συνδέοντάς τις με μύθους όπως η Ατλαντίδα. ·  Οι Φαραώ και πολλοί αρχαίοι ηγεμόνες (π.χ. στην Κίνα ή τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) παρουσιάζονταν ως ζωντανοί θεοί ή «υιοί του ουρανού».

·  Μνημεία: Οι πυραμίδες και η Σφίγγα λειτούργησαν ως οπτική προπαγάνδα που επιβεβαίωνε την υπερφυσική εξουσία του ηγεμόνα πάνω στη ζωή και τον θάνατο. Οι θεωρίες για UFO έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα ως εργαλεία προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, κυρίως για την κάλυψη στρατιωτικών μυστικών ή τη δημιουργία στρατηγικής σύγχυσης. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών συχνά επέτρεπαν ή και ενθάρρυναν τη διάδοση φημών για εξωγήινους για να εξηγήσουν θεάσεις κατασκοπευτικών αεροσκαφών, όπως τα U-2 και SR-71 Blackbird. Αντί να του πουν την αλήθεια, πράκτορες της AFOSI (όπως ο Richard Doty) του διοχέτευσαν ψευδείς πληροφορίες για εξωγήινες βάσεις κάτω από τη γη και επικείμενη εισβολή. Ο στόχος ήταν να τον παραπλανήσουν ώστε οι έρευνές του να μην αποκαλύψουν τα πραγματικά στρατιωτικά μυστικά. Οι σέκτες που χρησιμοποιούν τη θεματολογία των UFO (συχνά αποκαλούμενες «UFO religions») δεν διαδίδουν απλώς θεωρίες, αλλά εφαρμόζουν συστηματική προπαγάνδα για να προσηλυτίσουν μέλη, να αποσπάσουν πόρους και να ελέγξουν τη συμπεριφορά των οπαδών τους. Οι Ραελιανοί (Raëlism)

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες σέκτες UFO παγκοσμίως, η οποία χρησιμοποιεί τη «θρησκευτική προπαγάνδα» με μανδύα επιστημονικοφάνειας. Ισχυρίζονται ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο από μια εξωγήινη φυλή, τους Elohim. Σαηεντολογία

Αν και παρουσιάζεται ως θρησκεία αυτοβελτίωσης, στον πυρήνα των ανώτερων επιπέδων της (OT III) περιλαμβάνει μια καθαρή UFO μυθολογία. Η ιστορία του Xenu, ενός γαλαξιακού ηγεμόνα που έφερε δισεκατομμύρια όντα στη Γη πριν από 75 εκατομμύρια χρόνια.

 

 


  • Κοινές Τακτικές αυτών των Οργανώσεων:
  • Απομονωτισμός: Πείθουν τα μέλη ότι «μόνο εμείς ξέρουμε την αλήθεια για τους εξωγήινους».
  • Η αλήθεια αποκαλύπτεται σταδιακά (pay-to-know), ώστε το μέλος να έχει ήδη επενδύσει χρόνο και χρήμα πριν ακούσει τις πιο ακραίες θεωρίες.

Διδάσκουν ότι τα ΜΜΕ, οι επιστήμονες ή η οικογένεια είναι «τυφλοί», «προγραμματισμένοι από το σύστημα» ή «επηρεασμένοι από σκοτεινές δυνάμεις». Έτσι, το μέλος εμπιστεύεται μόνο την προπαγάνδα της ομάδας. ·  Τα μέλη ενθαρρύνονται να αποκαλύπτουν τα μυστικά, τις αμαρτίες ή τους φόβους τους στον ηγέτη ή την ομάδα.

  • ·  Σκοπός: Αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται αργότερα για συναισθηματικό εκβιασμό (blackmail), ώστε το μέλος να μην τολμήσει ποτέ να φύγει από την ομάδα.

Η «αλήθεια» δεν δίνεται ποτέ δωρεάν.

  • Η Τακτική: Το μέλος πρέπει να πληρώσει για σεμινάρια, βιβλία ή «συσκευές προστασίας» από εξωγήινους/ενέργειες. Όσο περισσότερα χρήματα επενδύει κάποιος, τόσο πιο δύσκολο είναι ψυχολογικά να παραδεχτεί ότι εξαπατήθηκε (φαινόμενο Sunk Cost Fallacy).

 

Αν θέλετε να προστατευτείτε ή να ενημερωθείτε για τα δικαιώματά σας απέναντι σε τέτοιες πρακτικές, μπορείτε να συμβουλευτείτε τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό FECRIS (European Federation of Centres of Research and Information on Cults and Sects).

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ.

 

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ (Cyber PsyWar)

  

 


 

Ψυχολογικός Πόλεμος στην Τεχνολογία 

Ο όρος Ψυχολογικός Πόλεμος στην τεχνολογία αναφέρεται σε κάθε ενέργεια που χρησιμοποιεί ψηφιακά μέσα και ψυχολογικές μεθόδους, με στόχο να προκαλέσει μια προγραμματισμένη αντίδραση σε άτομα ή κοινωνικές ομάδες.
Το 2026, η στρατηγική αυτή έχει εξελιχθεί ραγδαία, εστιάζοντας στους εξής πυλώνες:
  • Υπολογιστική Προπαγάνδα (Computational Propaganda): Συστηματική χρήση αλγορίθμων, αυτοματοποιημένων λογαριασμών (bots) και Τεχνητής Νοημοσύνης στα κοινωνικά δίκτυα για την τεχνητή ενίσχυση συγκεκριμένων αφηγημάτων και τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.
  • Deepfakes & Συνθετικό Περιεχόμενο: Δημιουργία υπερ-ρεαλιστικών αλλά ψευδών βίντεο και ηχητικών ντοκουμέντων για την παραπλάνηση του κοινού. Χαρακτηριστικά, τον Ιανουάριο του 2026, οι γαλλικές αρχές ξεκίνησαν εκτεταμένες έρευνες για παράνομα deepfakes που παρήχθησαν από εξελιγμένα συστήματα AI με σκοπό την πολιτική αποσταθεροποίηση.
  • Μικρο-στόχευση (Micro-targeting): Εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων για την αποστολή εξατομικευμένων μηνυμάτων. Η μέθοδος αυτή στοχεύει απευθείας στις πεποιθήσεις ή τους φόβους του κάθε χρήστη, μεγιστοποιώντας την ψυχολογική επιρροή.
  • Το «Μέρισμα του Ψεύτη» (Liar's Dividend): Μια κυρίαρχη τάση του 2026, όπου δημόσια πρόσωπα εκμεταλλεύονται την ύπαρξη των deepfakes για να αποποιούνται τις ευθύνες τους. Αρνούνται αληθινά γεγονότα που έχουν καταγραφεί, ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι το υλικό είναι «προϊόν AI».
  • Δηλητηρίαση Δεδομένων AI (Data Poisoning): Μια προηγμένη στρατηγική «μόλυνσης» των συνόλων δεδομένων με τα οποία εκπαιδεύονται τα μοντέλα AI. Στόχος είναι οι ίδιες οι μηχανές να αναπαράγουν συγκεκριμένες πολιτικές γραμμές και προπαγάνδα, παρουσιάζοντάς τις ως αντικειμενικά γεγονότα.
  •  
  • ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ ΜΕΣΩ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΓΟΡΑΣ!

 

 


 

 Έρευνα Αγοράς: Από τη Λήψη Αποφάσεων στη Βιομηχανική Κατασκοπεία

Η έρευνα αγοράς είναι η συστηματική διαδικασία συλλογής, ανάλυσης και ερμηνείας πληροφοριών για μια αγορά-στόχο (καταναλωτές, ανταγωνιστές, προϊόντα). Στόχος της είναι η λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων, ο εντοπισμός ευκαιριών και η μείωση του επιχειρηματικού ρίσκου. Ωστόσο, ένας έμπειρος «βιομηχανικός κατάσκοπος» μπορεί να αντλήσει πολύτιμες πληροφορίες για τον ανταγωνισμό χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους.
Μεθοδολογία Έρευνας
  1. Ποσοτική Έρευνα: Εστιάζει στις μετρήσεις («πόσο» και «πόσο συχνά») και χρησιμοποιείται όταν οι στόχοι είναι ξεκάθαρα ορισμένοι και απαιτούνται στατιστικά δεδομένα.
  2. Ποιοτική Έρευνα: Εμβαθύνει στο «γιατί» και το «πώς» των καταναλωτικών κινήτρων.
  3. Μικτή Έρευνα: Συνδυάζει ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα για μια σφαιρική εικόνα.

Η Έρευνα Αγοράς ως Εργαλείο Ανταγωνισμού
Μέσω της κατανόησης των πελατών (ανάγκες, συμπεριφορές, κίνητρα), μπορεί κανείς να αποκρυπτογραφήσει τον τρόπο λειτουργίας μιας αντίπαλης εταιρείας. Αναλύοντας το πώς φέρονται οι πελάτες του ανταγωνιστή και ενσωματώνοντας τα ευρήματα μέσω λογικών ζεύξεων, ο ερευνητής κατανοεί τη στρατηγική του αντιπάλου. Η έρευνα δεν μελετά μόνο τις υπάρχουσες συνήθειες ή τις ανεκπλήρωτες ανάγκες, αλλά μπορεί ακόμη και να «δημιουργήσει» νέες ανάγκες στο κοινό.
Η Διαδικασία Συλλογής Στοιχείων
Η έρευνα ξεκινά με την αναγνώριση και τη διατύπωση του προβλήματος, μελετώντας το περιβάλλον μέσω δύο τύπων δεδομένων:
  • Δευτερογενή Στοιχεία: Πληροφορίες που έχουν ήδη συλλεχθεί από άλλους ερευνητές για διαφορετικούς σκοπούς (π.χ. δημοσιευμένες μελέτες, στατιστικές).
  • Πρωτογενή Στοιχεία: Πληροφορίες που συλλέγονται για πρώτη φορά από τον ίδιο τον ερευνητή, ειδικά για τη συγκεκριμένη έρευνα.

Ανάλυση και Συμπεράσματα
Το τελικό στάδιο περιλαμβάνει την καταγραφή, κωδικοποίηση και επαλήθευση των στοιχείων, δίνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα: «ποιος», «πού», «πότε», «τι» και «πώς».
Για τις επιχειρήσεις με περιορισμένο προϋπολογισμό, οι έρευνες μικρής κλίμακας και οι ομάδες εστίασης (focus groups) αποτελούν τρόπους χαμηλού κόστους για τη συλλογή κρίσιμων πληροφοριών από υφιστάμενους ή δυνητικούς πελάτες και χορηγούς.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΥΜΒΟΛΟ

 

 «Ένα σύμβολο αντιπροσωπεύει μια πράξη, ένα πρόσωπο ή μια ιδέα. Σύμβολο μπορεί να είναι ένας όρος, ένα όνομα, μια λέξη, μια εικόνα ή μια έννοια, στοιχεία που μπορεί να μας είναι προσιτά στην καθημερινή ζωή, αλλά φέρουν σημασίες οι οποίες προστίθενται στο συμβατικό, εμφανές νόημά τους και χρήζουν αποκωδικοποίησης – όπως, για παράδειγμα, η ζωή και το έργο ενός ανθρώπου.

Το σύμβολο υποδηλώνει κάτι αόριστο, άγνωστο ή απόκρυφο· όσο πιο μυστηριώδες είναι, τόσο πιο συμβολικό φαντάζει στον νου μας. Οι θρησκείες χρησιμοποιούν τη συμβολική γλώσσα και εκφράζονται μέσω εικόνων, καθώς ο άνθρωπος δημιουργεί σύμβολα εντελώς ασυνείδητα και αυθόρμητα.
Κάθε άτομο διαθέτει μια προσωπική ιστορία, έναν "Συμβολικό Μύθο", ο οποίος νοηματοδοτεί και εκφράζει θεμελιώδεις φαντασιώσεις και πρωταρχικές εμπειρίες, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτές μεταφράστηκαν και εξελίχθηκαν στην ενήλικη ζωή. Η συγκρότηση της προσωπικότητας ξεκινά από τους παιδικούς συμβολισμούς που φέρει ο καθένας μέσα του. Ο "Προσωπικός Μύθος" μπορεί να είναι ένα παραμύθι, μια ιστορία ή ένας μύθος που διαβάστηκε στην παιδική ηλικία και με τον οποίο το άτομο ταυτίζεται στην ενήλικη ζωή του.
Σύμφωνα με τον Γιούνγκ, τα αρχέτυπα αποτελούν εκδηλώσεις του συλλογικού ασυνειδήτου – μια πανανθρώπινη κληρονομιά που συνδέει το άτομο όχι μόνο με το παρελθόν, αλλά και με το παρόν, σηματοδοτώντας το μέλλον. Είναι προδιαθέσεις δράσης, τα "καλούπια" μέσα στα οποία χύνονται συγκεκριμένες εικόνες από τις εμπειρίες της ζωής· μπορούμε να τα ονομάσουμε και "διερχόμενα σύμβολα".
Κανένας λόγος δεν μπορεί να φτάσει το βάθος του Συμβόλου. Μέσω των συμβόλων –γεωμετρικών, ζωομορφικών ή λογοτεχνικών– οι πρόγονοί μας διατήρησαν την παράδοση ζωντανή και καθαρή μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη "Συμβολική Γραφή", μια μυστηριώδη γλώσσα που έλκει την καταγωγή της από την προϊστορική περίοδο.
Ο συμβολισμός υποδηλώνει την ύπαρξη μιας παγκόσμιας γλώσσας και γραφής, κατανοητής από κάθε άνθρωπο. Ακόμα και σήμερα, τα ισχύοντα σύμβολα μπορούν να θεωρηθούν μια Μυστική και Καθολική Γλώσσα. Τα σύμβολα λειτουργούν ως ένα είδος συμπυκνώματος και αντιπροσωπεύουν την ουσία ενός συνόλου ιδεών, απευθύνοντας το μήνυμά τους σε ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών και χρονικών περιόδων.»
«Μια εμβληματική φράση από έναν οραματιστή ηγέτη των πολιτικών δικαιωμάτων μπορεί να συμπυκνώσει όλη την πεμπτουσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Κράτους Δικαίου – ενός κράτους που οφείλει να αγκαλιάζει ισότιμα όλους τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Αυτό αποτελεί τον προσωπικό συμβολισμό των μεγάλων ηγετών στην πολιτική διαδρομή της ιστορίας.
Για παράδειγμα, ένας λόγος-σύμβολο που αναλύει το όραμα για την πραγμάτωση της ουσιαστικής ισότητας στην κοινωνία, μπορεί να μετατραπεί σε ύμνο κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, αλλά και σε ωδή για την ειρήνη, την αγάπη και την αρμονική συνύπαρξη. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των κεντρικών ηγετικών μορφών.
Από τη μία πλευρά, η στάση ζωής και το πολυσήμαντο έργο ενός ηγέτη, η πίστη στις αρχές του και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων για τους συμπολίτες του, συνθέτουν τον συμβολισμό ενός ηγέτη της "δεξιάς" (με την έννοια της προσήλωσης στις θεσμικές αξίες). Από την άλλη, η κατάκτηση της φυλετικής και κοινωνικής ισότητας, η διασφάλιση της ελευθερίας των επιλογών και η κατάρριψη των στερεοτύπων και των τειχών που χωρίζουν τους ανθρώπους, αποτελούν τον συμβολικό λόγο ενός "αριστερού" ηγέτη.
Ο αναγνώστης ας θυμάται: ο λόγος, η προσωπικότητα και οι πράξεις μπορούν να μετουσιωθούν σε σύμβολο. Όταν κάποιος γνωρίζει πώς να δομήσει σωστά αυτά τα στοιχεία, τότε δημιουργεί έναν "άνθρωπο-σύμβολο"

 

 ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

 

 ΥΓ 1.Η «Συμβολική Γραφή» που αναφέρετε είναι η μόνη γλώσσα που παραμένει άφθαρτη. Ενώ οι λέξεις αλλάζουν νόημα

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

 

 


 

 Μπορεί κανείς να εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους, —σε βαθμό που να πανηγυρίζουν για την ίδια τους την καταδίκη. Η οικογένεια, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το θέατρο, το ραδιόφωνο, οι εφημερίδες, τα βιβλία και τα πλακάτ, είναι «σχολεία» ιδεών με την ευρύτερη έννοια. Όλα τα κέντρα που μεταδίδουν πληροφορίες είναι «σχολεία». Για την κατασκευή πραγμάτων χρησιμοποιούνται νοητές «σκανδάλες» [ενεργοποιητές/εναύσματα], που λειτουργούν είτε υπέρ είτε εναντίον του ανθρώπου, ανάλογα τον χρήστη! Οι πράξεις μας εξαρτώνται από αυτά που ξέρουμε. Ακόμη και οι συνήθειες δημιουργούνται ως έναν βαθμό από πληροφορίες. Συνήθως, λειτουργούμε με τις γνώσεις που έχουμε —αν δεν μας επηρεάσουν ή ελέγχουμε τα ένστικτα! Ο σκοπός διαμορφώνει το «εργαλείο». Δεν υπάρχει εργαλείο χωρίς σκοπό. Και αυτό είναι κλειδί γνώσης! Όσο συχνότερα κάνουμε πράξεις χωρίς να ξέρουμε τους λόγους, τις προϋποθέσεις και τα αποτελέσματά τους, τόσο συχνότερα γινόμαστε οι ίδιοι λόγος, προϋπόθεση και αποτέλεσμα των πράξεων άλλων. Ένας πονηρός τρόπος να κρύψει κανείς την αλήθεια είναι να μιλάει πολύ κι ακατανόητα· αυτούς, να τους κοιτάτε πάντα ύποπτα! Η απόδειξη ότι θεωρούν πολύ σημαντική αυτή τη θέση, είναι το γεγονός ότι όλοι μας την έχουμε σφηνώσει για τα καλά στο μυαλό μας. Ο καθένας μας ξέρει την πρόταση: «Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στον Νόμο…»: ψάξτε γύρω σας· και θα δείτε φίλε αναγνώστη αν ισχύει! Το κακό είναι ότι πραγματικά αποφαινόμαστε σύμφωνα με τον Νόμο. Οι νόμοι φτιάχνονται, όμως, από κάποιους. Κανείς δεν φτιάχνει έναν νόμο που να στρέφεται εναντίον του. Οι κυρίαρχοι δεν θα ήταν κυρίαρχοι αν δεν κυριαρχούσαν και στα μυαλά! Είναι ευτυχισμένος για τα πλούτη του κάποιος, κι ας μην έχει κανένα όφελος από αυτά. Ο εγκέφαλός του είναι ο εγκέφαλος ενός υποτακτικού, τίποτα περισσότερο! Όταν καταρτίζει κανείς ένα πρόγραμμα διδασκαλίας, οι δυνατότητες επιλογής είναι άπειρες. Όποιος διαμορφώνει ένα πρόγραμμα διδασκαλίας πρέπει να διαλέξει: άρα καταργεί επιλογές, εκτός κι αν δεν κλειστείς στον κύκλο της γνώσης αυτής. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΔΩΡΙΖΕΤΑΙ, ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ! Αν ορίζουμε εμείς οι ίδιοι το πώς ζούμε, τότε γιατί άραγε δεν είμαστε ικανοποιημένοι!

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΓΛΩΣΣΙΑΣ -Ψ.Ε.Π-ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ.

 


 

 Κάνοντας χρήση της τεχνικής της
διγλωσσίας, στην πολιτική,στις
επιχειρήσεις, στην διαπραγμάτευση και
αλλού.

Η διγλωσσία είναι η χρήση δύο ή περισσότερων γλωσσών ή γλωσσικών ποικιλιών
από ένα άτομο ή μια κοινότητα, ανάλογα με την κοινωνική κατάσταση. Η "τέχνη" της
διγλωσσίας δεν προκαλεί σύγχυση, όπως συχνά πιστεύεται, αλλά αντίθετα, προσφέρει
γνωστικά οφέλη, ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Είναι μια κατάσταση όπου, σε μια
δεδομένη κοινωνία, υπάρχουν δύο (συχνά) στενά συνδεδεμένες γλώσσες, μια υψηλού
γοήτρου, που χρησιμοποιείται γενικά από την κυβέρνηση, τους επίσημους εκπροσώπους
καθώς και διάφορα μέσα, και μια χαμηλού γοήτρου, η οποία είναι -μερικές φορές
προφορική-ιδιωματική γλώσσα. Η γλώσσα υψηλού γοήτρου τείνει να είναι τυποποιημένη,
ενώ η χαμηλού γοήτρου απλή και πιο ασαφής όσον αφορά τη δομή και το συντακτικό
καθώς και πιο ανοικτή στο λεξιλόγιο. Η πολιτική ελευθερία και οι σχέσεις μεταξύ
κρατών μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ή την υποστήριξη της
διγλωσσίας. Η Πολιτική Διγλωσσίας ή Dog Whistle, είναι η χρήση κωδικοποιημένης ή
υπονοούμενης γλώσσας σε πολιτικά μηνύματα για την απόκτηση υποστήριξης από μια
συγκεκριμένη ομάδα χωρίς να προκαλείται αντεπίθεση. Είναι ακόμα ένα εργαλείο που
χρησιμοποιείται στον ευρύτερο κουλτουροπόλεμο. Η αγγλική έννοια πήρε το όνομά της
από τη σφυρίχτρα σκύλων, η οποία είναι ακουστή από τους σκύλους αλλά όχι από τους
ανθρώπους. Παίζεται εδώ και αιώνες το παγκόσμιο πολιτικό παιχνίδι μέσω της γλώσσας,
οι γλωσσικές πολιτικές διαμορφώνουν συλλογικά πεπρωμένα λαών ανά τον κόσμο.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επηρεάσει σκέψεις, να διαμορφώσει ιδεολογίες και να
κινητοποιήσει ομάδες ανθρώπων για συγκεκριμένους σκοπούς. Η χρήση της γλώσσας
μπορεί να είναι τόσο δημιουργική, όσο και καταστροφική, ανάλογα με την πρόθεση του
χρήστη. Η γλώσσα είναι ένα πολύ σημαντικό όπλο για κάθε άτομο καθώς συμβάλλει στην
επικοινωνία, αλλά και στη βελτίωση σε ποικίλους τομείς της .. η ερμηνευτική δυναμική των
προτάσεων που διατυπώνονται και από τις δύο πλευρές στο πλαίσιο των σχετικών
διαβουλεύσεων αποκτά το πάνω χέρι σε σχέση προς τη μηχανιστική συγκρότηση. Κείμενα
των διαπραγματεύσεων είναι ασαφή και πάσχουν από νοηματική απροσδιοριστία. Όσοι
υποστηρίζουν μια τέτοια άποψη ανήκουν σε μια γλωσσική σχολή σύμφωνα με την οποία η
γλώσσα και η πραγματικότητα αποτελούν δύο επίπεδα. Αυτό σημαίνει ότι το νόημα των
προτάσεων που διατυπώνονται από τις δύο πλευρές δεν είναι δεδομένο, δεν είναι
σταθερό, δεν είναι αυτονόητο. Είναι πάντοτε υπό κατασκευή και υπό ερμηνεία. Εδώ
βρίσκεται το ενδιαφέρον: μια μικρή λέξη αποκαλύπτει έναν μεγάλο μηχανισμό. Η γλώσσα
δεν είναι ποτέ ουδέτερη, είναι εργαλείο πολιτικής. Η πολιτική του σήμερα
παίζεται και στις λέξεις, πχ στο δόγμα -μπορεί κανείς σχεδόν να μην έχει
επίγνωση του τι λέει, όπως όταν λέει το ‘Κύριε ελέησον’ στην εκκλησία. Αυτή η κατάσταση
μειωμένης επίγνωσης, αν όχι απαραίτητη, είναι οπωσδήποτε ευνοϊκή για την πολιτική
συμμόρφωση. Το πομπώδες στυλ είναι κι αυτό ένα είδος ευφημισμού. Ένας σωρός από
μακροσκελείς λέξεις πέφτει πάνω στα γεγονότα σαν μαλακό χιόνι που θολώνει το περίγραμμα και συγκαλύπτει τις λεπτομέρειες.

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. 

 

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ

 

Η απόλυτη τεχνική προπαγάνδας και τεχνικών δύναμης, σε σχέση με την πολιτική, δες, πως λειτουργά ένας πολιτικός φίλε αναγνώστη. Η τεχνική είναι ,στις συμβουλές στον γραμματικό.

 


 

ΦΥΤΕΥΩΝΤΑΣ ΙΔΕΕΣ ΜΕΣΩ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ

 


Η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως… Η επανάληψη προσδίδει σε ένα οποιοδήποτε έργο ή μια ιδέα, ενότητα, συνοχή και έμφαση, δημιουργεί όμως συχνά μονοτονία και έλλειψη ενδιαφέροντος. Γι’ αυτό, η επανάληψη πρέπει να γίνεται προσεκτικά, με αντιμεταθέσεις και εναλλαγές. Μια σωστή τέχνη της επανάληψης έχει κανόνες όπως το να είναι κατανοητή η δομή επανάληψης, να διασαφηνίζεται η διαφορά επανάληψης γνωστού και άγνωστου πλήθους επαναλήψεων, να έχει την ιδιότητα να αποσπούνται οι λογικές προτάσεις από την δομή επανάληψης της καθημερινότητας και να προσδιορίζεται η αλήθεια ή το ψεύδος της. Φανταστείτε λοιπόν, μια ιδέα που θέλετε να προβάλετε και να αποτυπωθεί στο κοινό πχ,σε ένα κείμενο. Το κείμενο θα υπάρχει με την μορφή της επανάληψης σε διαφόρους χώρους της πραγματικότητας πχ, πόλη, τηλεόραση, διαφήμιση. Ανεξάρτητα με το ότι μοιάζει αποδοτικό, το να διαβάζει το ίδιο υλικό ο δεκτής συνεχόμενα δεν προσφέρει κάποιο μακροπρόθεσμο όφελος. Με πολύ μικρά διαστήματα ανάμεσα στις επαναλήψεις, ο εγκέφαλος “βαριέται” και αγνοεί την πληροφορία, μιας και δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να τη θυμηθεί. Η λύση; Αν βρεθεί ξανά ένα κομμάτι γνώσης, αρκετό καιρό μετά που το έμαθες αρχικά, αλλά πριν χρειαστεί να το ξαναμάθεις από το μηδέν, η διατήρηση σου θα ενισχυθεί θεαματικά. Για να πετύχεις μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, χρειάζεται να κάνεις επανάληψη σε αυξανόμενα διαστήματα, κοινώς να αφήνεις ένα εύλογο διάστημα της μιας επανάληψης από την άλλη. Αν αφήσεις πολύ καιρό ανάμεσα στις επαναλήψεις, θα είναι σαν να αρχίζεις από την αρχή. Η νοητική διατήρηση θα έχει επαναφερθεί στην αρχική κατάσταση της επαφής με την πληροφορία. Η επανάληψη σε αυξανόμενα διαστήματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλά και διαφορετικά αντικείμενα. Είναι ένα σύστημα που δουλεύει λόγω του τρόπου λειτουργίας των εγκεφάλων μας, ανεξάρτητα με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Σε πολύ περίπλοκες ιδέες ή θεωρίες για παράδειγμα όπως προχωρημένα μαθηματικά,  η επανάληψη σε αυξανόμενα διαστήματα μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά πρώτα πρέπει να υποδιαιρέσεις το αντικείμενο σε μικρότερα και πιο συγκεκριμένα κομμάτια. Αυτά μπορείς στη συνέχεια να τα μάθεις και να τα απομνημονεύσεις χρησιμοποιώντας επανάληψη σε αυξανόμενα διαστήματα. Η επανάληψη σε αυξανόμενα διαστήματα είναι ο σωστός τρόπος για τη μακροπρόθεσμη διατήρηση, και θα πρέπει να την χρησιμοποιείς όποτε είναι δυνατό. Τα διαχρονικά έργα ή θεωρίες ή ιδέες διαθέτουν την ικανότητα να είναι διαρκώς επίκαιρα μέσω του παραπάνω τρόπου. Διότι μπορεί οι εποχές να διαφοροποιούνται, αλλά τα ανθρώπινα πάθη αλλά και οι τρόποι σύλληψης της πραγματικότητας γύρω μας παραμένουν πάντα τα ίδια σε πολλά σημεία! Το σχήμα της επαναλήψεως, από ένα σημείο κι ύστερα, λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και στα θεολογικά γράμματα, όπως η θεολογική μαρτυρία των Καππαδοκών, του Μαξίμου και των άλλων Πατέρων της Εκκλησίας. Ο Μάξιμος όμως είχε σταθεί ξάστερα απέναντι στον μηχανισμό της επαναλήψεως υποστηρίζοντας, πως δεν ήταν κάτι περισσότερο ο ίδιος από ερανιστής. Φυσικά η επανάληψη μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην εικονογραφία! Όταν γραμμές, σχήματα, χρώματα, υφές, τόνοι ακόμα και ανθρώπινες φιγούρες επαναλαμβάνονται μέσα στο καρέ με τακτική σειρά ή αλληλουχία, τότε δημιουργείται ένα μοτίβο. Η επανάληψη δημιουργεί ένα σταθερό ρυθμό μέσα στην εικόνα που το ανθρώπινο μάτι δέχεται πάντα θετικά. Αυτό ηρεμεί τον θεατή και τον κάνει να νιώθει οικεία με την εικόνα μας. Βέβαια, αν δεν παίξουμε σωστά  τα πράγματα θα έχουν άλλες προεκτάσεις κατάστασης! Φυσικά και μπορώ να το αναλύσω και να προεκτείνω την τεχνική σε χώρους όπως η διαφήμιση,  η πολιτική του επιχειρηματικού τομέα, τα ΜΜΕ κλπ., όμως ο στόχο μου δεν είναι να δίνω δωρεάν τεχνικές δύναμης χωρίς το κόστος που απαιτεί η κατανόηση τους. Στόχος αυτού του κείμενου, είναι να αποτελέσει μια νοητική ψηφίδα που θα λειτουργήσει όπως πρέπει, όταν πρέπει .

 

ΓΡΑΦΕΙ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ 

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ UFO-ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ.

  Εκμετάλλευση του Φόβου και του Μυστηρίου: Χρήση του «ανεξήγητου» για να προκληθεί συναισθηματική αντίδραση, η οποία καθιστά το κοινό πι...